El Calafate en al zijn natuurschoon! de Perito Moreno gletsjer

Daar gaan we dan eindelijk het natuurgeweld van de gletsjers bekijken.

We moeten vroeg om want we vliegen al om 8u in de ochtend het gaat allemaal lekker soepel tot we in Bariloche zitten te wachten op de volgende vlucht, alleen heeft deze helaas een paar uurtjes vertraging. Maar ik heb al geleerd om me om dat soort dingen geen zorgen te maken dus het is erg grappig om te zien hoe de rest er op reageerd! Het is een heel klein vliegveldje en we mogen gewoon naar buiten dat is wel erg lekker, ook vooral om weer even de frisse berglucht in te mogen ademen.

Tegen 17.30 landen we dan eindelijk in El Calafate, onderweg hebben we aan de ene kant het Andes gebergte met al zijn besneeuwde toppen en aan de andere kant het kale uitgestrekte steppelandschap van Patagonie met hier en daar een helderblauw meer. Schitterend

We hebben al heel snel alle tassen weer bij elkaar en kunnen opweg naar het Hostel. Het blijkt gelukkig een erg gezellig hostel te zijn waar heel de dag de muziek uit de boksen schalt, snel verdelen we de kamers tussen 4 en 3 mensen en dan kunnen we ons allemaal even opfrissen voordat we rond de tafel gaan zitten om te kijken wat we hier allemaal kunnen gaan doen.

Ondertussen is het kerstavond, maar van een kerstsfeer is er niet zo veel te vinden, en doordat we zo laat zijn zit verder alles al vol dus gaan Pepijn en Berdine op zoek naar nog een open supermarkt om wat te halen om zelf een dineetje in elkaar te zetten. Ondertussen zijn wij verder aan het kijken hoe en wat hier, want we hadden in deze 4nachten ook nog een nacht in een dorpje 3,5u verderop. Maar zoals het nou geregeld was konden we net allemaal niet doen wat we wouden doen. Maar na heel wat gepuzzel en gepraat komen we er de volgende dag achter dat we nog wel hier een nacht konden blijven, als er 2 een nacht naar een ander hostel gaan. Dus dat hebben we gedaan. Ze hebben heel de boel om moeten gooien en veel moeten kanselen voor ons maar alles is gelukt en nu kunnen we de tour naar de Gletsjers doen die we wouden dus is iedereen blij. ;)

De andere komen thuis met wat aanmaak soep zakjes brood crakers en kaas en vleeswaren, lekkere meloen en een toetje van chocolade pudding met slagroom. Dat wordt dus ons kerstmaal van dit jaar. De meeste treken toch even wat feestelijkers aan en dan gaan we met z´n alle eten. Is weer eens wat anders he!

De volgende dag eerst kerstdag hebben we een rustdag, we hadden het al zo gepland maar het kon ook niet anders want alles tours zaten vol en je kan hier eigelijk niet echt iets doen op eigen houtje. We hebben heel de dag wat zitten luieren, lezen het dorpje ingeweest dat echt helemaal op de touristen leeft maar een beetje en wintersport sfeertje heeft. In de middag zijn we naar het meer gelopen waar we op uitkeken vanuit het hostel, een mooie wandeling met hier en daar wel wat stank en flamingo´s. Die avond hebben we heerlijk in het hostel meegegeten van de BBQ erg goed en met lekker veel groenten.

En de volgende dag was het dan echt zover we gaan naar de Gletsjer. Rond 10u worden opgepikt en rijden we in ongeveer 1,5u naar de Gletsjers toe. Hoe dichter we erbij kwamen hoe meer brokke ijs we in het meer zagen liggen, en dan zie je het voor het eerst voor je opdoemen en dat weet je even niet wat je ziet, zo gigantisch is het. Als we uit de bus stappen schrik ik me rot wat een kou hier zeg, snel trek ik alles aan wat ik mee had genomen terwijl we op de achtergrond het gekraakt en gegrom van de Gletsjer horen.

We hebben hier 2,5u de tijd om de Gletsjer van alle kanten te bekijken op de verschillende balkons. En het is schitterend alle kleuren blauw zitten erin het rijkt tot zover je kan kijken met ernaast de bergtoppen van de Andes bedenkt met sneeuw en het prachtige heldere blauwe smeltwater dat de meren en rivieren hier vormt. Een paar keer mogen we een stuk zien afbreken en met veel gedonder en gebrul in het water horen vallen, kan niet beschrijven hoe het was om daar gewoon te staan!!!

De tijd verstrijkt snel en dan gaan we weer de bus in om een stukje terug op de boot te stappen en voor de Gletsjer langs te varen, gelukkig wel op veilige afstand. Nu zie je pas echt goed hoe gigantisch hij is en groot. Hij steekt nog 40 tot 60m boven het water uit.

Aan de ander kant aangekomen klimmen we een stukje omhoog naar een berghut waar we onze spullen achter kunnen laten en handschoen krijgen voor we verder een stuk door het bos lopen om dicht bij het ijs te komen.
Onderweg krijgen we nog wat uitleg over de Gletsjer: boven water 60m en onderwatergaat hij nog 100m door, hij is 15km lang en 5km breed en wordt in de bergen gevoed door de sneeuw die er 300 dagen per jaar valt en dat de Gletsjer vormd op 2000m hoogte. Hij beweegt ongeveer 6m per jaar maar is de enigste Gletsjer die even snel groot als dat hij smelt hij is dus stabiel.

We worden opgesplits in een engelse en spaanse groep voordat we echt omhoog klimmen waar ons de ijs pinnen onder zullen worden gebonden. Ondertussen was het hard gaan regen maar we zagen het gelukkig al weer een beetje opklaren. Het was erg grappig in het begin om zo rond te lopen. Als iedereen zijn pinnen onderheeft lopen we nog de paar meter tot we aan de rand van de Gletsjer staan en we onze eerst onzeker stappen doen.

Maar al snel heb ik de smaak te pakken en banen we ons in een slinger een weg de Gletsjer op. Het is zzoooooo mooi en gaaf en geweldig om gewoon op de Gletsjer te lopen in al zijn schoonheid kleuren gleuven en gaten die je tegenkomt en al het water dat je onder je hoort bewegen. We hebben zo 1,5u rondgelopen maar het leken wel 10min het was echt super. Als afsluiting krijgen we nog een wisky met het ijs van de Gletsjer erin en dan klimmen we de laatset stijle helling af tot we weer stenen onder onze voeten voel.

Ja het was echt geweldig en iets dat je niet meer snel zult vergeten en we zullen elke tweede kerstdag nog vaak tegen elkaar zeggen: weet je nog die kerst van 2009 toen stonden we gewoon op de Gletsjer in Argentinie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Buenos Aires

Eindewlijk was ik dan na de lange reis in Buenos Aiores aangekomen. Ik had een leuk hostel gevonden waar ik lekker nog een paar dagen kon uitrusten voordat ik mijn familie kon gaan opwachten op het vliegveld.

Heb heerlijk 2 dagen alleen door de stad gezworven en al een beetje de buurt verkend waar we dadelijk ook met z´n alle zullen zitten.

Het is een heerlijke stad die vol zit me sfeer, in mijn ogen na 4 maanden in Peru en Bolivia te hebben gezeten doet alles erg Europees aan. Op elke straathoek zitten de leukste barretjes en eettentjes dus naar eten hoef je niet te zoeken. Want dat heb ik ook wel anders meegemaakt!!

Op mijn tweede avond heb ik lekker op Plaza Dorego in de wijk San Telmo gegeten en kennis gemaakt met mijn eerste Tango. Het is heerlijk om te zien, en een dans met verschrikkelijk veel styl.

Alles heeft hier trouwens weer styl, heerlijk om weer mensen rond te zien lopen die zich weten te kleden en niet heel de dag in sportkleding rondelopen, OHHHH wat was dat lang geleden.

Ik was net lang genoeg alleen in de grote stad tot het tijd was om me voor te berijden op het weerzien met mijn familie. Allemaal erg vreemd hoor om ze zometeen hier in mijn wereldje van de afgelopen tijd rond te zien lopen.

Op zondag om kwart voor 7 pak ik een taxi naar het vliegveld waar Berdine al om 9u aan zal komen. Ik ben er met 20min want mijn taxi rijd 140 waar je 40 mag, maar ben goed aangekomen hoor. Hier aangekomen had ik al snel gevonden waar ik moest zijn en was ze al geland. Na een uurtje liep ze door de poortjes naar me toe. Dat was even een vreemd moment maar al zo snel weer zo vertrouwd. Nu was het alleen wachten op de rest van de klup. We hebben een paar uurtjes wat zitten drinken en lekker geklets en toen was het al weer snel tijd om de rest op te gaan staan wachten. Ondertussen was ik er nog achter gekomenn dat ik al 3 dagen op de verkeerde tijd heb geleeft. Het is hier nameliijk een uurtje later, dus is er nog maar 4u tijdverschil met NL.

Toen we elkaar weer voor het eerst zagen staan, wisten we allemaaleen paar sec niet wat we moesten doen, maar al snel hadden we elkaart allemaal weer heerlijk omhelst. Ze waren allemaal lekker gaar van de reis.

De taxi die gereserveerd was was er niet dus was het meteen even allemaal pinnen en zelf een taxi regelen. Een uurtje laten stonden voor ons leuke hostel in de wijk San Telmo en hebben ze zich even opgefristvoordat wemet een deel mijn tas op zijn gaan halen in het anders hostel waar ik het even had kunnen laten staan.

Onderweg was een grote markt met overal muziek en een veel antiek, echt heel leuk en sfeervol, zo laat Buenos Aires zich wel meteen op zijn best zien. Je moet als je door de stad loopt ook niet af en toe vergeten om omhoog te kijken en te genieten van de prachtige koloniniaalse huizen die er staan.

De volgende dag zijn we naar de wijk La Boca gelopen waar je al die gekleurde huisjes hebt staan, dat was erg mooi en leuk om te zien. Zodra we daar waren werd Roel door een vrouw in een sexy tango jurk meegetrokken om te pozeren voor een foto, daarna waren ook Papa en Pepijn de klos. Natuurlijk moest er daarna voor de foto betaald worden, maar wel leuk.

Hier hebben we een tijdje rondgelopen en wat gedronken en toen hebben we een taxi genomen naar de Plaza de Mayo waar de casa rosa staat, waar onderandere Evita heeft gestaan op het balkon. Het was inmiddels al weer middag en op weg naar een andere plaza hebben we lekker geluncht. Het was een schitterende straat om te lopen met de prachtigste huizen, en...... een grote en de eerste kerststal gezien.

Van hieruit zijn we langzaam terug gelopen naar het hostel en hebben waar we ons nog even lekker hebben opgefrist van de heele dag zon en warmte voordat we naar de Plaza liepen om te gaan eten. En weer heerlijk vroeg het bed zijn ingedoken want zo heel de dag rondlopen en alle nieuwe indrukken vraagt veel energie. Onderweg hebben we ook nog de breedste straat van de wereld overgestoken die heel de stad doorkruist, hij heeft meer dan 20 rijbanen.

De volgende dag hebben we een heerlijke touristentour in een open bus gedaan, wel leuk om zo alles van een andere hoek te zien. Toen we daar mee klaarwaren zijn we wat gaan eten en hebben we besloten om naar het graf van Evita te gaan kijken. Dit was nog een flinke wandeling maar wel door een leuke buurt!! Toen we er waren hebben we eerst nog iets koud gedronken onder een gigantische boom met een stam van een paar meter en waarvan de takken werden ondersteund door pilaren, deze boom was 250jaar oud. Is echt gek als je dan terugdenkt dat hij er dus al in 1760 stond.

Het kerkhof was echt schitterend. Het ene graf nog mooier als het andere. Na een tijd rond te hebben gelopen en ons te hebben verbaasd over alle pracht en praal zijn we op zoek gegaan naar het graf van Evita. Het is niet zo uitbundig maar een Zwart marmere graf, maar in de deur zijn allemaal bloemen gestoken en er staan allemaal mensen voor om foto´s te maken. Het is wel vreemd hoor om dan te bedenklen dat ze daar ook echt in ligt.

De laatse dag in Buenos Aires zijn we naar een dorpje in de buurt geweest, San Antonia de Areco. Het was 2uur bussen maar zo hebben we mooi wat van de omgeving zien, De Pampas. In het dorpje hebben we heerlijk gegeten met een paar planken tapas. Op weg naar een mooi park kwamen we bij een rivier die we over moesten maar die helemaal buiten zijn oevers was gekomen. De schoenen uit en op blote voeten verder naar de brug om te kijken of we zo verder kunnen. Dit was helaas niet het geval heel de straat en meer staat onder water. Het is wel schitterend om te zien. Op verschillende plaatsen zie je duizende mieren op het laatste stukje droog land met alle eitjes om ze in veiligheid te brengen, en veel kikkers die genieten van het vele water. Zo lopen we een tijdje rond door en langs het water, tot we het tijd vonden om een ijsje te gaan eten. Ik ben met papa en berdine nog even naar een zilver museum geweest, was wel interesant maar we hadden niet zoveel tijd want moesten om half vijf weer met de bus terug. Die avond was het nog de tas inpakken en alles klaarzetten want morgenvroeg moeten we om half zes op om naar het vliegveld te gaan.

Buenos Aires is een prachtige stad in al zijn styl!!!!!

En het is heerlijk om me weer even onder mijn familie te bevinden!!!

liefs

.............

EN EEN

GELUKKIG NIEUW JAAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

De familie is inmiddels veilig aangekomen. Nog net op het nippertje vertrokken als ik zo de verhalen hoor van de sneeuw op het moment in Nederland. Hier zitten ze heerlijk in de zon en genieten ze met volle teugen, een echt kerstgevoel hangt hier niet. Dat is bij jullie dan wel weer anders met al die sneeuw. (zal wel zuur zijn als er nu net een witte kerst is in dat jaartje dat ik er niet ben)

We hebben vandaag al heerlijk door de stad gelopen, en eigenlijk voeld het weer heel vertrouwd om ze om me heen te hebben. En erg fijn.

Hele fijne feestdagen en mijn gedachtens zullen ook vaak deze dagen bij de mensen thuis zijn!!!!!!

heel veel liefs uit Buenos Aires

De ¨LANG¨ verwachte reis naar Buenos Aires

Eindelijk was het dan zover dat ik de reis lange reis naar Buenos Aires ga maken. Ik had op de terugweg vanaf Cochabamba al mijn ticket gekocht voor dinsdag avond om 18:30.

Dinsdag ochtend is het de tassen pakken en bekijken wat ik allemaal denk nodig te hebben inn de busrit van ze zeggen 36u. Om 13:00 is mijn taxi er op La VIspera en ga ik op weg. Als we het dorp uitrijden kom ik erachter dat Marga een gewone taxi voor me heeft gebeld en niet de expresso die ik de vorige keer had genomen, maar het is wel zo rilex alleen en lekker voorin. De rit verloopt soepel en ben dan ook al om 16:00 op het busstation van Santa Cruz. Ik heb gelukkig nog net genoeg geld op zak om de taxi te kunnen betalen. Hier lever ik snel mijn tas in en vraag hoelaat ik er moet zijn. Hij zegt om 18:30 is goed, dat is niet goed dat geeft al aan dat het vertrek later zal worden. De komende uren probeer ik te slijten met wat internet een boek en de mensen te bekijken. Maar had het lekker ruim genomen zag me al helemaal staan met een lekke band langs de weg en mijn bus missen.

Om 18:30 was ik braaf weer bij de bussen en maar wachte en wachten komt de bus uiteindelijk om bijna 8u aankaken. Snel de bus in en vertrekken maar dacht ik. Maar nee hoor alles nog gewoon op het gemak. Heb me heerlijk geinstaleerd zit helemaal voorin rechts bij het raam echt een heerlijke en goed plek. Kan ik lekker de weg in de gaten houden. Ik zit naast een jonge jongen maar die is druk met zijn neef die aan de andere kant zit dus dat laat ik maar zo en geef me over aan het dagen buszitten.

Al snel krijgen we wat te eten, rijst met kip en een hapje groenten. Die kip laat ik maar liggen, weet toch niet hoelang het al staat enzo en om nu meteen ziek te worden is niet echt rilex als je geen kant op kan. Na het eten zet ik lekker wat muziek op en val al snel in slaap.

De volgende ochtend worden we bruut wakker gemaakt om 3:30, we zijn bij de grens. Eerst even naar de wc en mijn BoliviaanseBolivianos ruilen voor de Argentijnse Pesos. Maar al snel kom ik erachter dat het immigratiekantoor pas om 5:30 open gaat. Hier is het even in de rij staan voor de stempel om het land mee te verlaten en daarna nog lang wachten totdat iedereen klaar is.

De grens is in het midden van een brug, hebben ze wel leuk gedaan aan de ene kant de kleuren vanBolivia en aan de andere kant die van Argentinie. Als we weer allemaal compleet zijn gaan we de brug over er komt er een mannetje onze paspoorten ophalen. (Ik ben trouwens de enigste echt buitenlandse toerist in de bus.)Ik dacht oh handig dan kunnen we daarna meteen door. Maar helaas dat duurde maar van korte duur, na meschien wel een uur of langer te hebben gewacht kwamen de papieren terug en had ik een stempel van Argentinie en een verblijftijd van 90 dagen in mijn paspoort staan. Nu dat geregeld was, moest iedereen de bus uit om zelf met al zijn bagage over de grens te lopen. In Argentinie moest alles door een scan en werd heel mijn grote rugzak binnenste buiten gekeerd die ik met zoveel zorg had ingepakt Maar alles was natuurlijke en gelukkig goed en ik mocht door en echt het land binnenlopen. Aan de andere kant was het weer een eiwigheid wachten tot iedreen erdoor was ,en de bus want zelfs die werd helemaal binnenstebuiten gekeerd en door een scanner gehaald. Eenmaal allemaal weer in de bus gingen we weer verder, maar eerst nog even langs een stop om de vooruit te wassen. Dat was ook wel nodig want daar hebebn heel de nacht honderde motjes hun dood tegen gevonden. Na een uur waren we weer bij het punt waar we begonnen en inmiddels was het al 10:00 en reden we eindelijk verder.

Maar deze vreugde duurde niet heel lang, binnen een half uur stonden we weer stil voor de volgende controle. Weer de bus uit nu alleen met alle handbagaga voor een controle van de spullen paspoort en werd gefouleerd. De bus werd helemaal nagelopen met een spiegel om onder de stoelen te kijken en doorgelopen met een hond. Allemaal er heftig en streng dus. Al weet je dat je niks te verbergen hebt toch krijg je wel een klein beetje de zenuwen.

Na weer een tijdje te hebben gereden zijn we weer bij een politiepost voor de volgende controle. Nu wordt weer mijn grote rugzak doorgezocht en mijn paspoort en ik wordt nog een keer gefouleerd in een kamertje. Ik dacht nu hebben ze toch wel alles gehad maar in de bus hoorde ik dat er nog een komt.

De laatste controle duurde iets langer heb heb ondertussen wat naar de film zitten kijken die op staat. Er stapt een man in die nog eens heel geconcentreerd de paspoorten bekeek. Moest mijn naam zeggen en geboortedatum nog net niet het nummer uit mijn hoofd al ken ik die wel. Maar goed dit was de laatset controle en den mogen we eindelijk gewoon het land inrijden het is inmiddels 13:00.

Het is inmiddels snikheet in de bus al staat de airco vol open probeer er niet zo op te letten en kijk wat naar de film en luister wat muziek terwijl ik af en toe wat koelte probeer toe te waaien. Tegen de avond begint het te regenen en koelt het ook in de bus wat af. Oh ja voor het gemak hadden ze het ondbijt maar overgeseslagen, dit kregen we nu bij het avondeten plus weer kip met rijst, dat hadden we trouwens ook als lunch. Laat weer de kip liggen en eet lekker het ondbijt op. Ik dacht dat ik voor heel de week eten en drinken mee had genomen maar dat viel reuze mee, ben blij dat ik zoveel bij had en heb nog water onderweg gekocht. Na het eten val ik lekker en heel diep in slaap en wordt ik pas weer om 4:30 wakker en zie ik de zon opkomen alleen nu in Argentinie. Het lijkt wel een beetje alsof ik Zuid-Amerika achter me heb gelaten. Het landschap doet soms zo Europees aan, veel netter gestrucureerder en plat.

Gisteren had ik al in de gaten door op de bordjes te letten dat we nooit optijd aan zouden komen dus daar heb ik me ook maar geen drukte om gemaakt en heel de ochtend nog wat geslapen en gekeken, echt veel meer kan je niet.

Maar om 13:00 waren we dan eindelijk in Buenos Aires, ik pak mijn spullen en loop naar buiten waar al wat radio taxi´s klaar staan en ben met een half uurtje op mijn kamer in het leuke hostel in de wijk San Telmo. Ik krijg 2 stukjes zeep mee, zou wel stinken, en ga genieten van een heerlijk lange en warme douch om al de viezighied van me af te spoelen. Want wat voel je je en ben je vies na 48,5 uur onderweg te zijn geweest.

Maar ik ben er!!!!!!!!

En alles bij elkaar is het niet heel erg tegen gevallen.

Nog een keer terug naar Cochabamba

Doordat onze plannen weer eens zo dratisch zij veranderd, en we zo weer eens mooi aantonen dat er onder het reizen niks te plannen valt zitten wij in Samaipata en liggen er nog pullen in Cochabamba.

Dus heb ik besloten om een paar dagen alleen terug te gaan terwijl Jorinde hier kan blijven werken. Het was eigenlijk de bedoelng dat ik met de dagbus zou gaan maar dan moest ik zovroeg opstaan dan ik heb besoten toch maar de nachtbus te nemen. Zo kon ik ook mooi s' ochtends mijn spullen nog pakken en rond half 2 met de expresso taxi naar Santa Cruz, als je daar dan aankomt op het busstation moet je altijd een weg banen door alle mensen heen die een ticket aan jewillen verkopenvoordat je naar de bali kan lopen van de companie die jij wil. Kaartje bemachtigd voor de bus van 7u die zoals altijd vertrekt rond 8u.

Is wel vreemd zo alleen in de bus en dan moet je ook nog gaan slapen naast een vreemde. Maar dt ging gelukkig aardig.Om 7u de volgende ochtend plofte ik neer op mijn bed in een hostel in het centrum en heb ik nog een paar uur geslapen.

Ik voelde me als een vis in het water. Heerlijk weet alles te zitten en kan gewoon in een keer doen wat ik kwam doen. Heb onze spullen opgehaald bij Gardenia en onze certivicaten. En verder nog wat boodschappen. Inhet dorp is niet echt veel te krijgen. En pakketjes voor Jorinde opgehaald die eindelijk zijn aangekomen.

Veel tijd achter de copmuter doorgebracht en geprobeerd alle foto' s bij te werken, is nog niet helemaal gelukt. En nog heerlijk op de plaza zitten lezen. Als je zo alleen zit heb je wel veel meer aanspraak vooral met de wat oudere mannen. Die komen vaak naast je zitten om een praatje te maken. Nu ik zo alleen reis merk ik wel dat ik toch al wel wat meer en beter spaans kan, is wel leuk.

Op vrijdag in alle vroegte opgestaan om met de bus terug naar Santa Cruz te gaan. Maar als ik eenmaal aankom op het busstation bijkt dat er helemaal geen bussen gaan vandaag alleen in de avond, vet balen, maar ja niet bij neerzitten er blijven lachen. Ik kom een medereiziger tegen en samen gaan we ondbijten en wachten want de computers van de companie waar ik mee wou lagen eruit. Na het ondbijt werken ze nog steeds niet, maar heb ook niet zo' n zin om heel de dag met die jongen rond te hangen dus ga ik bij een andere een ticket kopen en terug naar het hostel om te vragen of ik daar mijn spullen mag laten liggen. En dat kon gelukkg

Verder heb ik alles wat ik moest doen al gedaan dus ga ik maar weer achter de computer en skype. Ben ook nog lekker naar de kapper geweest om mij haar te verven en naar de film geweest. Duurt lag zo' n dag als je al om 6u op was en overal maar wat moet zitten om de tijd te doden.

Toen het eenmaal tijd was ben ik terug naar het busstation gegaan. Ik was zo moe dat ik dacht dat ik wel meteen zou slapen, maar helaas het was snikheet en vochtig in de bus terwijl het buiten hard regende.Rond 1u toch wat kunnen slapen en toen ik eenmaal lekker sliep waren we er. Met een taxi naar de standplaats gegaan waar de taxi' s naar Samaipata verekken, de straten waren inmiddels in rivieren veranderd waar ik met al mijn tassen doorheen moest. Rond half8 zat ik in de taxi en om half10 stond ik weer bij Jorinde voor de deur waar ik me doodmoe op mijn bed laat vallen.

Het waren een paar leuke dagen maar weet niet of alleen reizen echt iets voor me in. Nu kende ik alles al en dat is toch heel anders.

Nog een paar daagjes lekker uitrusten in het paradijsje Samaipata en dan vertrek ik op dinsdag naar Buenos Aires.

Liefs

Ik merk dat de reacties wat afslappen, dat vind ik jammer het is zo leuk om ze te lezen en dus ook te weten dat julie mij verhalen lezen.

Samaipata

Vanaf Sana Cruz is het een rilex aanal uurtjes met de expres taxi naar Samaipata.

Hier aangekomen besluiten we een keer met de rugzak naar onze verblijfplaats te lopen. We komen er al snel achter dat dat niet zo makkelijk is en we lopen een weg van 1km de bergen op en af tot we eindelijk het bord La Vispera zien, maar dan ben je er helaas nog niet. De weg had nog een cadootje voor ons in petto. Een lange stijle oprit, maar die zijn we opgekomen!!!

Toen we door het hek stapte met een t-shirt dat wel uitgevrongen kon worden van het lopen, zagen we een paradijsje voor ons liggen. Een schitterende kruiden en groente tuin en met de prachtigste palmbomen ertussen. Versprijt over het terein staan leuke gastenhuizen en er is een heerlijke serre met cafe met heerlijk eten allemaal biologisch en met een slow food bedingen, dus alles ligt vers op je bord. En het geweldigste is, het wordt gerund door een NL koppel van in de 60, maar er staat dus brood met pindakaas en hagelslag en goudse kaas op het menu, heerlijk. Ik weet dus al wel wat ik heel de week ga eten.

We worden vriendelijk ondvangen door een jongen die in de tuin aan het werk is en met ons meeloopt naar de campingplaats. Even later komt Pieter, de man van het bedrijf naar ons toe, het klikt meteen. Onze tent wordt heerlijk lux voor ons opgezet en we rolle ook de gehuurde matjes uit en gaan lekker de tas uitpakken. Bij de camping plaats staat ook eenleuk huisje met wc en de eerste warme douches op gas, heerlijk. en een keukentje waar we weer heerlijk ons eigen potje kunnen eten.

De eerste 2 dagen doen we niet zo veel, ik moet weer even aankomen en Jorinde is aan het herstellen van een keelondsteking, maar ohh wat is het hier mooi en rustig en steel en lekker weer. We zitten weer 1000m de bergen in en dat is echt heerlijk, ben wel op ze gesteld geraakt. We luieren heerlijk en lopen een rondje door het schitterende dorpje, met de mooie zandstraatjes kleine huisje allemaal anders en de vriendelijke en open mensen. Meteen valt ook op hoeveel buitenlanders er wonen, later komen we erachter dat er de laatste jaren veel zijn neergestreken. In totaal wonen er nu 27 Nationaliteiten in het dorpje.

Pieter verteld ons over een mooie wandelroute naar een klein dorpje aan de andere kant in de vallei. Het heet dan ook Valle Abajo. En ja ik wordt anthosiast en de dag erna gaan ik voor het eerste voor mijn lol aan een wandeling in de bergen beginnen. Het eerste uur is het vooral bergopwaarts maar het gaat verbazend goed, kan echt steeds langer en beter achter elkaar ophooglopen. Als we boven aankomen hebben we een schitterend uitzicht over heel de vallei. Vanaf hier is het nog ongeveer 1,5u naar beneden lopen. Onderweg komen we helemaal niemand tegen en genieten we van de schitterende natuur die ook hier weer al zijn schoonheid laat zien. Benden aangekomen staan we in een klein Boliviaans dopje, het echte Bolivia. Wij bekijken de mensen en de huizen met nieuwschierigheid en zo kijken ze ook terug. (Zie de schitterende foto´s)Pieter had al voor ons een taxi geregeld die ons op kwam halen en ons terugbracht. Het was een heerlijke dag.

De dag erna gaan we naar El Fuerte, een oude pre-inka stad hier in de buurt. We gaan met de taxi omhoog, die blijft een paar uur wachten en neemt ons dan weer mee naar beneden. Als we het laatste stuk omhooglopen voelen we wel in de benen dat we gisteren ook flink hebben geklommen. Als eerste krijg je het uitzicht over een gigantische rots, waar allemaal inkervingen en figuuren in zijn gemaakt. Verder is het een uitgestrekt terein met op verschillende plaatsen oude reunies, maar die hebben al zo veel gezien het wordt een beetje normaal. We lopen hier 2 uurtjes rond en dan gaan we weer naar beneden. We eten wat en dan gaan we nog in het dorp naar het museum, maar dat stelt niet zoveel voor. Het was dus weer een dagje vol met cultuur en natuur.

Op woensdag is het oogstdag op La Vispera. zie www.lavispera.orgen werd ons gevraagd of we het leuk vonden om te helpen, dat zagen we allebij wel zitten, dus staan we vroeg op en trek ik kleren aan doe vies mogen worden en lopen we omhoog om te gaan helpen. We hebben heel de ochtend met de handen in de kruiden gezeten, heerlijk al die geuren die ervanaf opstijgen. Het is ook leuk en interesant om te zien hoe alle verschillende kruiden geoogst moeten worden en groeien. De oogst wordt allemaal keurig ingepakt en gaat met de taxi naar Santa Cruz waar het in de Hipermaxi wordt verkocht. Als bedankje krijgen we een fles wijn, die we s´avonds lekker opdrinken bij een kampvuurtje en het eten. Ja ik heb me er aan gewaagd en het bevalt wel zo´n wijntje.

De volgende dag bij de lunch staan we te kletsen met Margareta, de vrouw van Pieter als Jorinde opeens vraagd of zie hier met vrijwilligers werken. Hier wordt vol anthosiasme op gereageerd. Terwijl Jorinde het vraagt denk ik ja dit is echt helemaal geweldig en zo haar plek. De volgende ochtend bij het ondbijt komen ze bij ons zitten en wordt besproken hoe en wat en dezeldfe middag staat Jorinde al te werken en wordt je snel in gewerkt want volgende week moeten ze naar La Paz voor de paspoorten en kan Jorinde hier de boel al een paar daagjes runnen.

Dit geeft mij de gelegendheid om een paar dagen heerlijk te rilexe, ze hebben hier Nl boeken dus lig ik een paar dagen heerlijk in de hangmat voor de kamer waar Jorinde de komende 6 weken woond en ik ook kan slapen als ik hier ben, boeken te lezen en na te denken en alles van de afgelopen maanden een plaatsje te geven en weer nieuwe energie op te doen. Ik zit ook graag in de serre met een kopje thee van een van de mixe die ze hier maken en gewoon kijken naar het uitzicht en alles om me heen.

Het is een geweldige en magische plek vol rust en eerbied voor de natuur, alle gasten blijven dan ook bijna standaard langer dan ze van plan waren. Zo zijn wij hier ook blijven hangen en zit ik op het moment in Cochabamba om de spullen op te halen die we hier hadden laten liggen want we zouden toch zeker nog terugkomen. Zo zie je maar weerje kan echt niet verder plannen dan een paar dagen, is weer een lesje voor de toekomst.

Maar ik vind het niet erg. Ben even lekker alleen op pad in een bekende omgeving, zo kan ik ook mooi even kijken hoe het is om alleen te reizen.

Het wordt zo onderghand een boekwerk dus zet de rest bij het volgende verhaal.

liefs malou

Santa Cruz

Op maandag 23 november gaat de wekker al om 5u want we gaan vandaag naar Santa Cruz!! eindelijk weer reizen. Nu is het de tas inpakken en met een taxi die heerlijk omrijt en ons zo nog een goede laatste blik om onze stad Cochabamba van de afgelopen 6 weken laat vallen.

Op vrijdag waren we de bustickets al wezen kopen voor maandag. De reactie van de verkoopster was, ahi muy legos, maar goed wij hadden lekker plaatsen helemaal voor in de bus.

We rijden rustig de stad uit en de bergen weer in. Al snel worden de toch vrij kale bergen van Cochabamba waar we zo veel naar hebben gekeken ingeruildvoor dichte begroeing, we komen een beetje in de de jungel.

We zitten niet in een van de nieuwste bussen dus is het heerlijk de raampjes open en de wind door de haren laten wapperen, maar al snel voel ik dat het klimaat veranderd en er een vochtige warme hitte de bus binnenkomt. Echt voor dat je er erg in hebt zit je hier in een heel ander klimaat, we hebben al woestijn, bensneeuwde toppen gehad, ongeloofelijke hoogtes, kale bergen en nu dus het tropische klimaat. Als je even je ogen dichtdoet en weer open zou je je zo in Azie kunnen wanen. De bergen zijn verdwenen en maken plaats voor akkers en bananenbomen. En een hitte en vochtigheid die we niet gewend zijn.

Na goed 10 uur heerlijk in de bus te hebben gezeten, en 2 keer temoeten zijn uitegstapt voor een politie controle komen we aan in Santa cruz. Hier gaat alles lekker vlot en is het een taxi aanhouden de tassen erin en op naar het hostel dat we hadden uitgezocht. We hebben een kamer waar net 2 bedden in passen, maar de gedeelde badkamers zijn kraakhelder. En er is een heerlijke patio waar het lekker waait en met heerlijke hangmatten.

De eerste dag doen we niet veel, ik moet altijd even aankomen de eerste dag(en). Gelukkig staat er heel de dag een heerlijke wind en is het in de schaduw opde plaza het beste uit te houden. En kan je je heel de dag vermaken met mensen kijken. Het valt meteen op dat ze hier een stuk langer zijn. Zelfs voor Nederlandse begrippen en een stuk moderner.

We zitten weer laag, alleen door de luchtvochtigheid hier merken we er niks van, :( De volgende dag nemen we een taxi naar een biocentrum buiten de stad. Hier hebben we heerlijk heel de dag rondgehangen. Ze hebben een schitterende vlindertuin een veel papagaaien, zijn echt grote beesten. Verder is het een prachtig gebied met verschillende meren, met schitterende vogels, apen en schildpadden. Maar het mooiste is dat ze verschillende natuurbaden hebben die allemaal in elkaar overlopen door middel van een watterval, glijbaan of stroompjes. Hier hebben we heerlijk heel de middag in gelegen, is goed te doen met die hitte. Natuurlijk wel weer heerlijk verbrand, maar ja dat hoort er een beetje bij.

De derde en ook meteen weer de laatste dag hangen we heel de dag in verschillende cafe´s en komen we regelmatig dezelfde mensen tegen, erg grappig bijna iedereen hangt hier een beetje heel de dag op de plaza en in de hippe cafe´s. We praten veel over wat we nou precies willen, en ik ben er wel achter dat ik geen doorharde reiziger ben. Ik vind het heerlijk om me na een tijd weer te verplaatsen maar ook om een week of langer op een plek te zijn, en te kunnen genieten van de kleine dingen en niet alleen langs de grote te sjeesen!!En de mensen te herkennen of bv het openbare vervoer systeemMijn lichaam heeft ook liever wat meer rust inplaats van elke dag weer wat te moeten doen. Maar gelukkig liggen we hierbij erg op een lijn. En we hebben natuurlijk de tijd,liever een klein beetje goed dan alles half. Zo hebben we inmiddels Chilli al uit de planning gegooit.

Morgen gaan we weer lekker 1000m de bergen in naar Samaipata, daar heb ik erg veelzin in. En hopelijk is het weer ook wat koeler want die hitte vind ik echt niks, zuigt alle energie uit je!!

Verder heb ik de laatse foto´s van het vrijwilligerswerk er ook op staan , zijn erg leuk dus niet vergeten te kijken!!!!!!!!!

Een fijne Sinterklaas voor iedereen, mis de pepernoten wel hoor, haha

liefs malou

Cochabamba laatse week!!

De laatste week in Cochabamba.

Ik kwam dindag op les en krijg ik te horen dat ik zaterdag een exame ga maken. Dat was wel eventjes slikken, kan ik dat wel, wil ik dat wel. Maar heb donderdag dan uiteindelijk besloten om het er maar op te wagen en nog een keer alles te leren en dan maar te kijken wat ik allemaal weet. Heb dus nog een paar daagjes hard zitten leren en alle onregelmatige werkwoorden in de verschillende tijden uit mijn hoofd geleerd en uit elkaar weten te houden.

En zo gaan we zaterdag op pad naar ons Spaanse exame, erg vreemd. Ik heb een exame van 2u en Jorinde van 3u op VWO nivo. Ik was een beetje bang om in tijdnood te komen maar had het mooi af binnen de tijd. En nu was het wachten op de uitslag die Gardenia morgen door zal bellen. Erg spannend. Als de telefoon erg laat op zondagavond 8u gaat ,hebben heel de dag in de spanning gezeten krijg ik te horen dat Jorinde met een 8 is geslaagd echt supergoed!!

En ik....... ben ook geslaagd opHAVO nivo dus dat is wel supergoed, ben wel net geslaagd, maar wel gewoon geslaagd voor Spaans op eenHAVO nivo wie had dat ooit gedacht???

Als we terug komen in Cochabamba ligt er een certivicaat klaar met mijn naam erop gecaligraveerd door een kunstenaar op de Plaza. super leuk. Verder hebben we de laatse origami les gegeven erg jammer maar de kinderen hebben het gelukkig erg naar hun zin gehad in mijn lessen.

Zondag avond zijn we nog wat wezen drinken mer Bart. Erg leuk zo zijn we ook begonnen. De rest kon niet maar die zien we nog wel in het weekend dat we even terugzijn. Alles bij elkaar hebben we een super leuke tijd hier gehad en heb ik veel geleerd en kunnen doen.

Maar het kribbelt al weer lekker en is het dus hoog tijd om weer wat te gaan reizen. Hebben we allebei erg veel zin in. Morgenvroeg gaat de wekker om 5u en is het opstaan de tassen pakken en op weg naar het bus station. Heb gewoon zin om heel de dag in de bus te hangen. hahah :) liefs malou