Vanaf Sana Cruz is het een rilex aanal uurtjes met de expres taxi naar Samaipata.

Hier aangekomen besluiten we een keer met de rugzak naar onze verblijfplaats te lopen. We komen er al snel achter dat dat niet zo makkelijk is en we lopen een weg van 1km de bergen op en af tot we eindelijk het bord La Vispera zien, maar dan ben je er helaas nog niet. De weg had nog een cadootje voor ons in petto. Een lange stijle oprit, maar die zijn we opgekomen!!!

Toen we door het hek stapte met een t-shirt dat wel uitgevrongen kon worden van het lopen, zagen we een paradijsje voor ons liggen. Een schitterende kruiden en groente tuin en met de prachtigste palmbomen ertussen. Versprijt over het terein staan leuke gastenhuizen en er is een heerlijke serre met cafe met heerlijk eten allemaal biologisch en met een slow food bedingen, dus alles ligt vers op je bord. En het geweldigste is, het wordt gerund door een NL koppel van in de 60, maar er staat dus brood met pindakaas en hagelslag en goudse kaas op het menu, heerlijk. Ik weet dus al wel wat ik heel de week ga eten.

We worden vriendelijk ondvangen door een jongen die in de tuin aan het werk is en met ons meeloopt naar de campingplaats. Even later komt Pieter, de man van het bedrijf naar ons toe, het klikt meteen. Onze tent wordt heerlijk lux voor ons opgezet en we rolle ook de gehuurde matjes uit en gaan lekker de tas uitpakken. Bij de camping plaats staat ook eenleuk huisje met wc en de eerste warme douches op gas, heerlijk. en een keukentje waar we weer heerlijk ons eigen potje kunnen eten.

De eerste 2 dagen doen we niet zo veel, ik moet weer even aankomen en Jorinde is aan het herstellen van een keelondsteking, maar ohh wat is het hier mooi en rustig en steel en lekker weer. We zitten weer 1000m de bergen in en dat is echt heerlijk, ben wel op ze gesteld geraakt. We luieren heerlijk en lopen een rondje door het schitterende dorpje, met de mooie zandstraatjes kleine huisje allemaal anders en de vriendelijke en open mensen. Meteen valt ook op hoeveel buitenlanders er wonen, later komen we erachter dat er de laatste jaren veel zijn neergestreken. In totaal wonen er nu 27 Nationaliteiten in het dorpje.

Pieter verteld ons over een mooie wandelroute naar een klein dorpje aan de andere kant in de vallei. Het heet dan ook Valle Abajo. En ja ik wordt anthosiast en de dag erna gaan ik voor het eerste voor mijn lol aan een wandeling in de bergen beginnen. Het eerste uur is het vooral bergopwaarts maar het gaat verbazend goed, kan echt steeds langer en beter achter elkaar ophooglopen. Als we boven aankomen hebben we een schitterend uitzicht over heel de vallei. Vanaf hier is het nog ongeveer 1,5u naar beneden lopen. Onderweg komen we helemaal niemand tegen en genieten we van de schitterende natuur die ook hier weer al zijn schoonheid laat zien. Benden aangekomen staan we in een klein Boliviaans dopje, het echte Bolivia. Wij bekijken de mensen en de huizen met nieuwschierigheid en zo kijken ze ook terug. (Zie de schitterende foto´s)Pieter had al voor ons een taxi geregeld die ons op kwam halen en ons terugbracht. Het was een heerlijke dag.

De dag erna gaan we naar El Fuerte, een oude pre-inka stad hier in de buurt. We gaan met de taxi omhoog, die blijft een paar uur wachten en neemt ons dan weer mee naar beneden. Als we het laatste stuk omhooglopen voelen we wel in de benen dat we gisteren ook flink hebben geklommen. Als eerste krijg je het uitzicht over een gigantische rots, waar allemaal inkervingen en figuuren in zijn gemaakt. Verder is het een uitgestrekt terein met op verschillende plaatsen oude reunies, maar die hebben al zo veel gezien het wordt een beetje normaal. We lopen hier 2 uurtjes rond en dan gaan we weer naar beneden. We eten wat en dan gaan we nog in het dorp naar het museum, maar dat stelt niet zoveel voor. Het was dus weer een dagje vol met cultuur en natuur.

Op woensdag is het oogstdag op La Vispera. zie www.lavispera.orgen werd ons gevraagd of we het leuk vonden om te helpen, dat zagen we allebij wel zitten, dus staan we vroeg op en trek ik kleren aan doe vies mogen worden en lopen we omhoog om te gaan helpen. We hebben heel de ochtend met de handen in de kruiden gezeten, heerlijk al die geuren die ervanaf opstijgen. Het is ook leuk en interesant om te zien hoe alle verschillende kruiden geoogst moeten worden en groeien. De oogst wordt allemaal keurig ingepakt en gaat met de taxi naar Santa Cruz waar het in de Hipermaxi wordt verkocht. Als bedankje krijgen we een fles wijn, die we s´avonds lekker opdrinken bij een kampvuurtje en het eten. Ja ik heb me er aan gewaagd en het bevalt wel zo´n wijntje.

De volgende dag bij de lunch staan we te kletsen met Margareta, de vrouw van Pieter als Jorinde opeens vraagd of zie hier met vrijwilligers werken. Hier wordt vol anthosiasme op gereageerd. Terwijl Jorinde het vraagt denk ik ja dit is echt helemaal geweldig en zo haar plek. De volgende ochtend bij het ondbijt komen ze bij ons zitten en wordt besproken hoe en wat en dezeldfe middag staat Jorinde al te werken en wordt je snel in gewerkt want volgende week moeten ze naar La Paz voor de paspoorten en kan Jorinde hier de boel al een paar daagjes runnen.

Dit geeft mij de gelegendheid om een paar dagen heerlijk te rilexe, ze hebben hier Nl boeken dus lig ik een paar dagen heerlijk in de hangmat voor de kamer waar Jorinde de komende 6 weken woond en ik ook kan slapen als ik hier ben, boeken te lezen en na te denken en alles van de afgelopen maanden een plaatsje te geven en weer nieuwe energie op te doen. Ik zit ook graag in de serre met een kopje thee van een van de mixe die ze hier maken en gewoon kijken naar het uitzicht en alles om me heen.

Het is een geweldige en magische plek vol rust en eerbied voor de natuur, alle gasten blijven dan ook bijna standaard langer dan ze van plan waren. Zo zijn wij hier ook blijven hangen en zit ik op het moment in Cochabamba om de spullen op te halen die we hier hadden laten liggen want we zouden toch zeker nog terugkomen. Zo zie je maar weerje kan echt niet verder plannen dan een paar dagen, is weer een lesje voor de toekomst.

Maar ik vind het niet erg. Ben even lekker alleen op pad in een bekende omgeving, zo kan ik ook mooi even kijken hoe het is om alleen te reizen.

Het wordt zo onderghand een boekwerk dus zet de rest bij het volgende verhaal.

liefs malou