Eindelijk was het dan zover dat ik de reis lange reis naar Buenos Aires ga maken. Ik had op de terugweg vanaf Cochabamba al mijn ticket gekocht voor dinsdag avond om 18:30.

Dinsdag ochtend is het de tassen pakken en bekijken wat ik allemaal denk nodig te hebben inn de busrit van ze zeggen 36u. Om 13:00 is mijn taxi er op La VIspera en ga ik op weg. Als we het dorp uitrijden kom ik erachter dat Marga een gewone taxi voor me heeft gebeld en niet de expresso die ik de vorige keer had genomen, maar het is wel zo rilex alleen en lekker voorin. De rit verloopt soepel en ben dan ook al om 16:00 op het busstation van Santa Cruz. Ik heb gelukkig nog net genoeg geld op zak om de taxi te kunnen betalen. Hier lever ik snel mijn tas in en vraag hoelaat ik er moet zijn. Hij zegt om 18:30 is goed, dat is niet goed dat geeft al aan dat het vertrek later zal worden. De komende uren probeer ik te slijten met wat internet een boek en de mensen te bekijken. Maar had het lekker ruim genomen zag me al helemaal staan met een lekke band langs de weg en mijn bus missen.

Om 18:30 was ik braaf weer bij de bussen en maar wachte en wachten komt de bus uiteindelijk om bijna 8u aankaken. Snel de bus in en vertrekken maar dacht ik. Maar nee hoor alles nog gewoon op het gemak. Heb me heerlijk geinstaleerd zit helemaal voorin rechts bij het raam echt een heerlijke en goed plek. Kan ik lekker de weg in de gaten houden. Ik zit naast een jonge jongen maar die is druk met zijn neef die aan de andere kant zit dus dat laat ik maar zo en geef me over aan het dagen buszitten.

Al snel krijgen we wat te eten, rijst met kip en een hapje groenten. Die kip laat ik maar liggen, weet toch niet hoelang het al staat enzo en om nu meteen ziek te worden is niet echt rilex als je geen kant op kan. Na het eten zet ik lekker wat muziek op en val al snel in slaap.

De volgende ochtend worden we bruut wakker gemaakt om 3:30, we zijn bij de grens. Eerst even naar de wc en mijn BoliviaanseBolivianos ruilen voor de Argentijnse Pesos. Maar al snel kom ik erachter dat het immigratiekantoor pas om 5:30 open gaat. Hier is het even in de rij staan voor de stempel om het land mee te verlaten en daarna nog lang wachten totdat iedereen klaar is.

De grens is in het midden van een brug, hebben ze wel leuk gedaan aan de ene kant de kleuren vanBolivia en aan de andere kant die van Argentinie. Als we weer allemaal compleet zijn gaan we de brug over er komt er een mannetje onze paspoorten ophalen. (Ik ben trouwens de enigste echt buitenlandse toerist in de bus.)Ik dacht oh handig dan kunnen we daarna meteen door. Maar helaas dat duurde maar van korte duur, na meschien wel een uur of langer te hebben gewacht kwamen de papieren terug en had ik een stempel van Argentinie en een verblijftijd van 90 dagen in mijn paspoort staan. Nu dat geregeld was, moest iedereen de bus uit om zelf met al zijn bagage over de grens te lopen. In Argentinie moest alles door een scan en werd heel mijn grote rugzak binnenste buiten gekeerd die ik met zoveel zorg had ingepakt Maar alles was natuurlijke en gelukkig goed en ik mocht door en echt het land binnenlopen. Aan de andere kant was het weer een eiwigheid wachten tot iedreen erdoor was ,en de bus want zelfs die werd helemaal binnenstebuiten gekeerd en door een scanner gehaald. Eenmaal allemaal weer in de bus gingen we weer verder, maar eerst nog even langs een stop om de vooruit te wassen. Dat was ook wel nodig want daar hebebn heel de nacht honderde motjes hun dood tegen gevonden. Na een uur waren we weer bij het punt waar we begonnen en inmiddels was het al 10:00 en reden we eindelijk verder.

Maar deze vreugde duurde niet heel lang, binnen een half uur stonden we weer stil voor de volgende controle. Weer de bus uit nu alleen met alle handbagaga voor een controle van de spullen paspoort en werd gefouleerd. De bus werd helemaal nagelopen met een spiegel om onder de stoelen te kijken en doorgelopen met een hond. Allemaal er heftig en streng dus. Al weet je dat je niks te verbergen hebt toch krijg je wel een klein beetje de zenuwen.

Na weer een tijdje te hebben gereden zijn we weer bij een politiepost voor de volgende controle. Nu wordt weer mijn grote rugzak doorgezocht en mijn paspoort en ik wordt nog een keer gefouleerd in een kamertje. Ik dacht nu hebben ze toch wel alles gehad maar in de bus hoorde ik dat er nog een komt.

De laatste controle duurde iets langer heb heb ondertussen wat naar de film zitten kijken die op staat. Er stapt een man in die nog eens heel geconcentreerd de paspoorten bekeek. Moest mijn naam zeggen en geboortedatum nog net niet het nummer uit mijn hoofd al ken ik die wel. Maar goed dit was de laatset controle en den mogen we eindelijk gewoon het land inrijden het is inmiddels 13:00.

Het is inmiddels snikheet in de bus al staat de airco vol open probeer er niet zo op te letten en kijk wat naar de film en luister wat muziek terwijl ik af en toe wat koelte probeer toe te waaien. Tegen de avond begint het te regenen en koelt het ook in de bus wat af. Oh ja voor het gemak hadden ze het ondbijt maar overgeseslagen, dit kregen we nu bij het avondeten plus weer kip met rijst, dat hadden we trouwens ook als lunch. Laat weer de kip liggen en eet lekker het ondbijt op. Ik dacht dat ik voor heel de week eten en drinken mee had genomen maar dat viel reuze mee, ben blij dat ik zoveel bij had en heb nog water onderweg gekocht. Na het eten val ik lekker en heel diep in slaap en wordt ik pas weer om 4:30 wakker en zie ik de zon opkomen alleen nu in Argentinie. Het lijkt wel een beetje alsof ik Zuid-Amerika achter me heb gelaten. Het landschap doet soms zo Europees aan, veel netter gestrucureerder en plat.

Gisteren had ik al in de gaten door op de bordjes te letten dat we nooit optijd aan zouden komen dus daar heb ik me ook maar geen drukte om gemaakt en heel de ochtend nog wat geslapen en gekeken, echt veel meer kan je niet.

Maar om 13:00 waren we dan eindelijk in Buenos Aires, ik pak mijn spullen en loop naar buiten waar al wat radio taxi´s klaar staan en ben met een half uurtje op mijn kamer in het leuke hostel in de wijk San Telmo. Ik krijg 2 stukjes zeep mee, zou wel stinken, en ga genieten van een heerlijk lange en warme douch om al de viezighied van me af te spoelen. Want wat voel je je en ben je vies na 48,5 uur onderweg te zijn geweest.

Maar ik ben er!!!!!!!!

En alles bij elkaar is het niet heel erg tegen gevallen.