Doordat onze plannen weer eens zo dratisch zij veranderd, en we zo weer eens mooi aantonen dat er onder het reizen niks te plannen valt zitten wij in Samaipata en liggen er nog pullen in Cochabamba.

Dus heb ik besloten om een paar dagen alleen terug te gaan terwijl Jorinde hier kan blijven werken. Het was eigenlijk de bedoelng dat ik met de dagbus zou gaan maar dan moest ik zovroeg opstaan dan ik heb besoten toch maar de nachtbus te nemen. Zo kon ik ook mooi s' ochtends mijn spullen nog pakken en rond half 2 met de expresso taxi naar Santa Cruz, als je daar dan aankomt op het busstation moet je altijd een weg banen door alle mensen heen die een ticket aan jewillen verkopenvoordat je naar de bali kan lopen van de companie die jij wil. Kaartje bemachtigd voor de bus van 7u die zoals altijd vertrekt rond 8u.

Is wel vreemd zo alleen in de bus en dan moet je ook nog gaan slapen naast een vreemde. Maar dt ging gelukkig aardig.Om 7u de volgende ochtend plofte ik neer op mijn bed in een hostel in het centrum en heb ik nog een paar uur geslapen.

Ik voelde me als een vis in het water. Heerlijk weet alles te zitten en kan gewoon in een keer doen wat ik kwam doen. Heb onze spullen opgehaald bij Gardenia en onze certivicaten. En verder nog wat boodschappen. Inhet dorp is niet echt veel te krijgen. En pakketjes voor Jorinde opgehaald die eindelijk zijn aangekomen.

Veel tijd achter de copmuter doorgebracht en geprobeerd alle foto' s bij te werken, is nog niet helemaal gelukt. En nog heerlijk op de plaza zitten lezen. Als je zo alleen zit heb je wel veel meer aanspraak vooral met de wat oudere mannen. Die komen vaak naast je zitten om een praatje te maken. Nu ik zo alleen reis merk ik wel dat ik toch al wel wat meer en beter spaans kan, is wel leuk.

Op vrijdag in alle vroegte opgestaan om met de bus terug naar Santa Cruz te gaan. Maar als ik eenmaal aankom op het busstation bijkt dat er helemaal geen bussen gaan vandaag alleen in de avond, vet balen, maar ja niet bij neerzitten er blijven lachen. Ik kom een medereiziger tegen en samen gaan we ondbijten en wachten want de computers van de companie waar ik mee wou lagen eruit. Na het ondbijt werken ze nog steeds niet, maar heb ook niet zo' n zin om heel de dag met die jongen rond te hangen dus ga ik bij een andere een ticket kopen en terug naar het hostel om te vragen of ik daar mijn spullen mag laten liggen. En dat kon gelukkg

Verder heb ik alles wat ik moest doen al gedaan dus ga ik maar weer achter de computer en skype. Ben ook nog lekker naar de kapper geweest om mij haar te verven en naar de film geweest. Duurt lag zo' n dag als je al om 6u op was en overal maar wat moet zitten om de tijd te doden.

Toen het eenmaal tijd was ben ik terug naar het busstation gegaan. Ik was zo moe dat ik dacht dat ik wel meteen zou slapen, maar helaas het was snikheet en vochtig in de bus terwijl het buiten hard regende.Rond 1u toch wat kunnen slapen en toen ik eenmaal lekker sliep waren we er. Met een taxi naar de standplaats gegaan waar de taxi' s naar Samaipata verekken, de straten waren inmiddels in rivieren veranderd waar ik met al mijn tassen doorheen moest. Rond half8 zat ik in de taxi en om half10 stond ik weer bij Jorinde voor de deur waar ik me doodmoe op mijn bed laat vallen.

Het waren een paar leuke dagen maar weet niet of alleen reizen echt iets voor me in. Nu kende ik alles al en dat is toch heel anders.

Nog een paar daagjes lekker uitrusten in het paradijsje Samaipata en dan vertrek ik op dinsdag naar Buenos Aires.

Liefs

Ik merk dat de reacties wat afslappen, dat vind ik jammer het is zo leuk om ze te lezen en dus ook te weten dat julie mij verhalen lezen.