Wie had dit ooit nog kunnen denken dat ik mezelf toch nog op een paard ga wagen maar ik ga het vandaag dan toch echt doen.

Ik heb me er de afgelopen dagen niet zo heel druk om gemaakt en heb ook gewoon goed geslapen, alleen onder het wachten kroop er wel een gezonde spanning op naar mijn buik. Maar zodra de Gaucho er was die ons op kwam halen was het ijs gebroken want Judith zei meteen. Oh ben jij nou een cowboy, waarop het antwoord was, No Soy un cowboy, yo soy un Caucho, couwboy es gay,( nee ik ben geen cowboy ik ben een gaucho cowboys zijn gay´s.) Dus de sfeer was meteen gezet.

Daar aangekomen stonden de paarden al klaar alleen moesten wij nog even een formulier tekenen dan dan gingen we. Berdine werdt als eerst op een paard gehezen en ik al als tweede. Ik dacht gewoon met ferme stappen eropaf lopen en er meteen op gaan zitten er is niks aan de hand, dus dat deed ik.

Zat in het begin nog wel een beetje wankel en mijn paard stond ook niet bepaald stil terwijl de rest van de groep ook op hun paarden werd gehezen. Maar uiteindelijk zat ik vrij rilex en was ik blij toen we gingen lopen.

De paarden kwamen allemaal meteen in beweging en vormde een rij van kont hoofd enzo. Zodra ze een kont zagen was het stop en gingen ze erachter lopen. Ik was wel blij dat het zulke tamme dieren waren die de route zelf kennen en je gewoon meevoeren het landschap in. Er liepen ook een paar veulentjes mee erg leuk om ze om de groep heen te zien rennen en spelen.

Al snel hadden we de bewoonde wereld achter ons gelaten en waren we echt alleen te paard in het gezeldschap van een aantal honden in het uitgestrekte Patagonische landschap van Argentinie.

We waren op weg naar een meer van de meren van het smeltwater van de Gletsjer ongeveer 70km verderop. Als je geluk had dan luisterde de paarden naar je maar ze luisterde vooral naar de mensen die meewaren erg fijn gevoel was dat, dat ze ze goed in de had hadden. Als ze een bepaald geluid maakte gingen ze in draf of stopte ze juist, maar met een beetje wil kreeg je ze ook zelf in beweging.

Na ongeveer 1,5u stope we langs het meer waar we afstegen en even de benen konden strekken, want die voelde ik toch al wel een beetje. Er werd een heerlijke lunch klaargelecht die we heerlijk genoten onder het genot van een wijntje en een schapenvachtje om op te zitten met uitzicht over het meer de bergen met zijn besneeuwde toppen en de paarden die rustig stonden te grazen of lagen uit te rusten.

Na de lunch gingen we opweg terug en zat ik al met wat meer zelfvertrouwen of het paard en vond ik het heerlijk om in draf mee te gaan met de rest.

Terug aangekomen in het huisje van de familie werd ons de traditionele mate thee aangeboden. Een bittere thee die hier door iedereen wordt gedronken.

Het was ook weer een geweldige dag en ik heb mezelf weer kunnen overtreffen dat is ook erg fijn.

Alleen eenmaal terug in het hostel deden de billen wel wat zeer en was iedereen toe aan een lekker warme dag.

We zijn allemaal lekker gekleurd in het gezicht door de altijd steveige wind die over het lanschap bulderd en de zon die hoog aan de hemel staat.

Het was weer een dag uit een sprookje!!!