Ik werd vanochtend nog heel rilex wakker want we gaan vandaag sandboarden. Jorinde had er gelukkig ook al wat meer zin in.

We werden on 11u verwacht bij het hostel vanwaaruit we zouden vertrekken. We waren er natuurlijk keurig optijd. En we vertrokken rond 11:30. Eerst nog even ergens gestopt om de lunch en genoeg water in te slaan en toen konden we weer verder. Halverwegen raakte de auto waar we in de zaten de andere kwijt. Na een paar keer op en neer te hebben gereden kwam hij ons tergemoet en zo zijn we verder gegaan. Na nog een een half uur voor een wegversperring te hebben gestaan, de berg was voor een deel naar beneden komen zetten. Waren we rond 1u op het punt van vertrek. Daar werden de sandboards uitegedeeld, het was dus de bedoeling dat je die zelf de 2,5u mee zou zeulen. Maar we hebben hem tussen de tas en onze rug gestoken en zo zijn we gaan lopen.

We hadden wel een leuke groep van 5meiden 3 duiste en 1 frantalige belg. Dat was wel grappig want iedereen kon wel wat van de ander zijn taal verstaan, De gide of jongen die mee liep was de wereldkampioen sandboarden.

Na een kwantier zag ik het al niet meer zitten, ik moest heel nodig naar de wc en had al 2 blaren gelopen. Na nog een stuk te hebben gelopen bedacht ik me dat ik 2 blarenplijsters bijme had. hoe handig, dus na die erop te hebben gedaan. (een was al open) en achter een rots te hebben geplast gingen we weer verder. Ik werd op een gegeven moment steeds duizeliger en slapper en bij elka stap dacht ik ik wil terug. (judith jij snapt dat denk ik wel, denk aan thailand en dan erger.) Maar Jorinde was zo slim om mijn horloge af te pakken en te vertellen dat we echt niet meer terug konden enz. Ik kreeg een banaan voor de suikers en de gide nam mijn bagage over en zo moest ik wel door. Na tien minuten moest ik wel steeds stoppen want dan begon ik echt bijna te hyperfentileren, na weer een beetje op adem te zijn gekomen en moed te hebben verzameld sleepte iik me weer een stukje omhoog. Bij elke top die we berijkte dacht ik er kunnen geen hogere meer zijn. Maar ja hoor elke keer waren en weer hogeren. De zandduinen waar we naar toe moesten zag je wel steeds liggen maar voor mijngevoel kwamen ze nou nietecht dichterbij. Als ik dan zo even op adem stond te komen en tijd had om om me heen te kijken dan was het echt prachtig gewoon niet te beschrijven zo hoog dat we zaten. De zandduin waar we heen moesten was 2072m hoog. Dus dat was ook niet al te min. Op een gegeven momet hadden we een lunch, daar knapte ik wel wat van op. Maar zodra je dan weer in beweging komt doet alles weer zeer. Ik probeerde wel steeds om voorap te lopen en alleen naar de meter voor me kijken, dat lukte vaak wel eventjes.

En eindelijk waren we onder aan de zandduin. Daar nog wat gegeten en toen moesten we de enorme duinen nog in. Nu echt alleen nog maar los zand. Het eerste stuk ging wel aardig maar op een gegeven moment kwam ik toch weer achter te liggen. De meiden hebben me wel echt omhoog gepraat, dat was wel echt fijn. En bij elke top denk je weer nu zijn we er en dan sta je boven en zie je een nog hogere duin liggen die je op moet. Dan zinkt de moed je wel echt in de schoenen. Maar dan kom je uiteindelijk toch boven en flof je neer en denk je ik kom echt niet meer overeind. Maar het uitzicht dat je hebt ik zo mooi, dan ben je alle ellende al weer snel vergeten. We hebben er uiteindelijk 4u op gelopen. Het is altijd langer dan ze zeggen.

Het begon al een beetje te schemeren toen we onze eerst instructisch op de sandboard kregen. Snel een vest aangetrokken want het was daar bovenm best fris. De rest van de dag was het snik heet en was ik blij dat ik een sjaal bij had voor op mijn hoofd.

Het eerste duintje leek echt heel stijl en heel hoog. En daar ga je dan naar beneden met 2 zinnen instructisch. echt vet. En dan ga je verder na de volgende duin, die weer iets hoger en stijler is en dan weer verder en weer hoger en stijler, maar zo vet en leuk om te doen dat je denkt die hel was het wel waard.

En dan kom je bij de laatste duin van 1kilometer lang, en dan ga je zonder te slikken er gewoon vanaf. En hard dat ik ging echt niet normaal echt vet. Zo hard dat ik dacht nee ik wil stoppen en heb mezelfmaar neergegooit. Er kwam ook maar geen eind aan de duin je zag helemaal geen diepte. Halverwegen de duin was de zon onder en zijn we in het maanlicht verder gegaan. Het is echt ongelooflijk hoe licht het dan nog is. Na een tijdje heb ik het board afgedaan en ben ik erop gaan zitten omzo verder naar beneden te gaan. En hard dat ik ging, kreeg heel veel zand in mijn gezicht en ging echt zo hard dat het eng werd ik probeerde te remmen, want anders was ik gevallen. Maar doordat ik zo hard ging en ik probeerde te remmen dat niet helemaal goed ging vloog ik dus over de kop en verloor ik mijn board. Best pijnlijk en echt overal zand.

Hoorde ik even later van beneden ik heb hier een board. Dus ik verder op mijn kont naarbenden gegleden en toen weer verder op mijn board. Hel leek wel of er echt geen eind kwam aan de duin. We hebben het laatste stuk gelopen toen kwamen we niet echt meer vooruit.

Een aantal mensen hadden een hoofdlampje bij, heel slim. Eenmaal bedeneden en na wat geroepn vonden we een van de meiden, maar geen Jorinde. Ik dacht dat ze me voorbij was gegaan. Maar we zagen op de berg nog een lampje branden dus moest ze daar nog wel zijn. En gelukkig wel en kwam ze na een tijdje met de jongen ook bij ons. Het was echt vet gaaf en echt een kik maar nooit meer. Of het moet zijn dat ik boven uit kan stappen hahah.

Toen we weer kompleet waren en de schoenen waren geleegd en ik het meeste zand uit mijn gezicht heb gekregen vertelde hij doodleuk dat het nu nog een uur lopen was. WAT dacht ik nog een uur. Maar gelukkig was het nu vooral vlak en naar beneden lopen. Zonder licht, maar toch zag je alles. Wel een aantal keer bijna gevallen door een over het hoofd gezinne steen maar verder ging het wel goed. Net toen ik begon te denken ik kan echt niet meer waren we bij de auto ´s en konden we weer lekker zitten en gingen we terug naar Nasca. Wat was ik blij en uiteput en helemaal onder het zand.

We waren rond 8u terug in de stad, dus zijn we eerst wat gaan eten en daarna hebben we nog een douch in ons hostel mogen nemen en hebben we ons klaar kunnen maken voor de rit naar Cusco.

We waren allebei echt helemaal uitgeteld en waren blij toen we lekker in onze slaapzak in de bus genesteld zaten. Het begin ging nog best goed heb nog wel wat kunnen slapen, maar op een gegeven moment werd ik echt honds beroerd wakker. ik zag een hoorde niks en was zo misselijke en het koude zweet stond overal. Na een tijdje zwakte dat wat af en heb ik wat gegeten en ben ik weer gaan liggen. Zo ben ik nog een keer wakker geworden en toen ben ik eigenlijk gewoon rechtop blijven zitten wat naar buiten gekeken want de zon kwam alweer op. De rest van de reis ging het wel zolang ik me rustig hield. Maar was blij toen weer warenna 14u in een achtbaan te hebebn gezeten. Heb trouwens wel veel van het prachtige uitzicht genoten, maar nog geen lama af alpaca gezien.

Toen we in Cusco waren en we weer met bijde benen op de grond stonden zijn we in onze eerste taxi gestapt en naar de school gegaan. Daar werd het gastgezin gebeld en werden we met 20 min opgehaald door onze gastvrouw Monica. Het is echt een mooi en volgensmij ook wel een lux huis. (met warme douche) We hebben allebei een eigen slaapkamer lux he. Verder is het al een wat ouder stel, er nog 1 andere student een russise wel een leuke meid spreekt ook engels.

We waren gisteren zo kapot dat we toen we daar aankwamen we meteen eten kregen en naar bed zijn gegaan na een lekkere warme douch en de tas te hebben uitgepakt voor 4 weken, dat is ook wel een vreemd idee. We hebben 13uur geslapen. Ik ben wel vaak wakker geweest onder andere door de enorme spierpijn die ik overal heb met het omdraaien.

We waren vanochtend om 8u bij de school Monica is met ons mee gegaan met de taxi om ons de weg te wijzen en vanavond gaan we met de bus en gaat ze ook nog een keer mee. Dat is wel heel fijn.

Op school kregen we eerst een exame om ons niveau te bepalen. Gelukkig zitten we bij hetzelfde klasje met nog een ander meisje uit Zwisterland, dus lekker prive. Je hebt elke dag van 2 leeraren om de metodes en accent af te wisselen. Het zijn allebij goede en leuke leeraren eentje heet er Hans(is wel een Peruaan). Deze week hebben we in de ochtende les en volgendeweek ik de middag. Vanavond is er nog een welkomsdinee, dat is ook wel leuk, dan leer je iedereen al wat betere kennen.

Dat was het weer voor nu, maar het is wel genoeg he!! de foto´s volgen nog het wil nu niet lukken. kuskus