Daar gaan we dan zaterdagmiddag om 2u vertrekken we met een bus van Cruz del Sur van Buenos Aires naar Lima.

Het is een geweldige busrit die ons nog langs veel van de landschappen brengt die ons op deze reis hebben vergezeld.

We zitten helemaal achteraan in de bus maar hebben ons lekker geinstaleerd om ons de komende 3 nachten en 2,5 dag mee te laten voeren tot aan Lima ons begin en eindpunt van de reis.

Er rijden 3 leuke chauffeurs op de bus, die allemaal weer wat anders voor de passagiers doen,de ene komt elke keer langs voor een praatje en houd erg van lachen en rapjes, de andere komt regelmatig vragen of alles nog goed is en of het niet te koud of te warm is in de bus en dan loopt er nog een rond die langs komt met hoogteziek pillen als we de voet van de Andes hebben berijkt en deelt de kotszakjes uit. Want we gaan heel de Andes over en zullen dus een pas van 5000m halen.

De meeste mensen in de bus zijn Peruanen die in Buenos Aires wonen en werken en die jaren hebben gespaard om voor een paar weken terug naar Peru te gaan om familie op te zoeken.

De eerste dag is iedereen nog een beetje met zichezelf bezig maar er worden steeds meer gesprekjes aangeknoopt en iedereen is nieuwschierig waar we vandaan komen en wat we in de bus doen.

Op de tweede dag als als we al een stuk de Andes in zijn gereden in het noorden van Argentina zien we in de verte een zoutvlakte opdoemen. Als ik even later weer naar buiten kijk zitten we er middenop en voelt het echt een beetje als een toetje!

Niet veel later komen we aan bij de grens van Argentina en is het weer even in de rij staan voor de uitgangs stempel krijgenen we weer verder kunnen. De komende paar uur rijden we echt door niemands land, het landschapzijn alleenmaar kale bergen maar we zijn ook nog niet bij de grens met Chili dus zitten we ook echt een stukje in niemandsland.

Als we bij de grens van Chili aankomen, (toch nog een nachtje in chili) begint heel het spektakel van alle tassen uit de bus. Chili is ook erg streng in het meenemen van bepaalde goederen zoals groente, fruit en dierlijke producten,helaas voor ons want we hadden nog een wat groente en fruit bij ons voor de nodige vitamine, want echt langs de straat eten kan ik niet. Maar de rest zit nog dicht dus dat mogen we gelukig wel meenemen. Alles bij elkaar zijn we een uur of 1,5 bezig en dan kunnen we weer verder. Ondertussen is de zon al onder en beginnen we aan het eerste en laatste stukje Chili dat we in heel deze reis hebben gedaan. De woestijn van Chili. Als ik s'nachts wakker wordt dat nogal eens gebeurd helaas, kan ik toch wat zien van de uitgestrektheid ervan.

De volgende ochtend komen we aan bij de grens Chili Peru. We moeten nog even wachten totdat deze open gaat en dan kunnen we verder. Er staat nog een bus voor ons van dezelfde maatschappij maar die een dag eerder was vertokken maar via Mendoza en door de regen een hele dag vertraging hebben opgelopen. Toen ik dat hoorde was ik erg blij dat we een dag speling hadden.

Aan dePeruaanse kant gaan weerde tassen door de machines, maar dat wordt gedaan voor ons, dat is ook wel eens fijn. Jorinde wordt terug geroepen want er zitten 2 opladers in een tas en ze willen weten waar die van zijn. Maar alles is gelukkig goed. Als het 8u s'ochtends is moeten we allemaal gaan staan want de vlag wordt gehesen waar een paar minuten stilte op volgen.

Na nog een paar uur te hebben gereden komen we aan bij een complex waar we even heerlijk kunnen genieten van een welliswaar koude maar verfrissende douche. Als we buiten zitten te wachten voordat we verder gaan komen er verschillende mensen vooral de jongens even een praatje met ons maken en worden we regelmatig op de foto gezet, we moeten er nog een geld voor gaan vragen!

Als we weer onderweg zijn rijden we flink door en worden en weer wat films achter elkaar gedraaid, we worden wel goed bezig gehouden in de bus er staat meestal wel een film op of een van de leuke muziek dvd met folkmuziek van Peru.

Als we bijna bij Areguipa zijn stoppen we langs de weg want er is iets met de motor, maar dat gelukkig weer snel verholpen. We kunnen even naar de wc en je kan wat te eten kopen wat ik maar niet doenw ant om nou in de laatse dagen in Peru weer een parasiet op te lopen heb ik niet zoveel zin in!

Na het eten kruip ik weer lekker onder mijn slaapzak en val langzaam in slaap op de slingerende weg verder opweg naar Lima. Ik slaap vanacht redelijk en best vast. Elke nacht gaat het weer wat beter.Als het licht wordt zie ik de bekende weg die we ook in onze eerste busrit hebben afgelegd en zijn we eindelijk bijna bij Lima. Het is bijna zonde dat we er al zijn want als je zo lang in de bus zit zit je een beetje in een roes en ga je gewoon lekker mee in alles wat er om je heen gebeurd.

Maar dan komen we toch aan om om tien over half acht nadat we 67u in de bus hebben gezeten,op hetzelfde bus station waar we ongeveer 6 maanden geleden van vertrokken voor onze reis door Zuid-Amerika. Dus het rondje is nu echt helemaal rond we zijn weer waar we begonnen en 6 maanden verder.

Nu hebben we nog een nacht in Lima en 2 dagen waarin we hopelijk wat bij kunnen slapen voordat we aan de volgende maar laatset grote reis naar huis gaan beginnen.