De Terugreis en meer

Beter laat dan nooit maar wou toch nog graag mijn verhalen compleet maken op mijn blog is toch leuker want blijft zo goed bewaard.

Ik was gebleven dat we nog 2 dagen in Lima hadden. Zodra we in ons laatste hotel waren aangekomen ben ik meteen onder een warme douch gesprongen nog helemaal vies van de reis en in bed in slaap gevallen.

Toen we allebei tegen de middag weer wakker waren zijn we er toch maar uit gegaan en hebben we ons naar een touristenmarkt in de buurt begeven om nog eens lekker voor de laatste keer flink te shoppen en prachtige wolle artikelen te kopen, van losse breiwol tot truien dekens en handschoenen.

Toen ons geld op was zijn we verder gelopen naar de straat in Mira Flores met restaurantjes en hebben we lekker gegeten waarna we weer lekker vroeg in bed zijn gaan liggen.

Heb bijna heel de nacht wakker gelegen omdat ik te moe was en van de spanning dat we morgen dan eidelijk aan de terugreis naar huis gaan beginnen en dan dus ook weer alle mensen die ik zo heb moeten missen weer in mijn armen kan sluiten.

Val tegen 4u toch nog even inslaap en als we wakker zijn gaan we naar beneden en genieten we van ons laatste en meest luxe ondbijt van onze reis door Zuis-Amerika. We lopen nog een keer terug om nog meer kadootjes en wol te kopen en dan is het langzaam tijd om ons klaar te gaan maken voor de terugreis.

Nog een keer douche de tassen inpakken want het volumen heeft inmissels behoorlijk wat toegenomen en dan gaan we om 4u opweg met een taxi naar het vliegveld,

Hier aangekomen kunnen we meteen inchekken en hebben we samen bijna 10kilo overgewicht zonder de 4 tassen handbagage. Maar gelukkig hoeven we niks te betalen heel veel geluk hebben we hierbij.

We lopen heel het rijtje door van alle controles en krijgen zo onze laatste stempel op precies een half jaar later dan de eerste, drinken en eten nog wat en dan mogen we alweer boarden.

We vliegen met LAN meschien een kadootje van Iberia vanwege alle problemen maar we hebben echt een hele goede vlucht ruimere stoelen en goed en lekker te eten terwijl ik van een film kan genieten om mijn prive schermpje.

Van slapen komt er niet echt veel kan maar niet echt in slaap komen vanwege de spanningen om het weer naar huis gaan.

Om 2u NLse tijd landen we in Madrid waar we een paar uur de tijd hebben om ons te vermaken met eten, drinken, internetten en shoppen. Totdat we naar de gate gaan en blijkt dat we bijna 2u vetraging hebben door de stakingen die op dit moment in Frankrijk zijn.

Als we eenmaal in het vliegtuig zittenn, helaas niet naast elkaar val ik toch nog even snel in slaap en vliegt dit laatse stukje letterlijk voorbij en landen we rond half twaalf.

Het is op schiphol altijd een hele wandeling voordat je bij je bagege bent. Zodra we de hal in kwamen lopen zag ik als eerste de vader van Jorinde staan en toen ook de rest was erg leuk, onze tassen lagen al op de band dus was het deze snel op een karretje leggen en naar buiten rijden om de familie weer in de armen te nemen, sommige voor het eerst naar een half jaar.

Papa en Mama Mirjam Judith en Tom waren er voor mijn.We hebben gezamelijk nog wat gedronken en ik met een stukje appeltaart erbij voordat ik echt aan het laatste stukje van mijn reis ging beginnen terug naar Vlijmen.

Hier aangekomen waren Sophie en Pepijn op en heb ik al wat kadootjes uitgedeeld waarna ik moe en een beetje in de war in bed ben gekropen en in slaap ben gevallen, met heel mijn reis in mijn dromen

4 reacties | Reageer

DE laatste busrit in Zuid-Amerika!!!

Daar gaan we dan zaterdagmiddag om 2u vertrekken we met een bus van Cruz del Sur van Buenos Aires naar Lima.

Het is een geweldige busrit die ons nog langs veel van de landschappen brengt die ons op deze reis hebben vergezeld.

We zitten helemaal achteraan in de bus maar hebben ons lekker geinstaleerd om ons de komende 3 nachten en 2,5 dag mee te laten voeren tot aan Lima ons begin en eindpunt van de reis.

Er rijden 3 leuke chauffeurs op de bus, die allemaal weer wat anders voor de passagiers doen,de ene komt elke keer langs voor een praatje en houd erg van lachen en rapjes, de andere komt regelmatig vragen of alles nog goed is en of het niet te koud of te warm is in de bus en dan loopt er nog een rond die langs komt met hoogteziek pillen als we de voet van de Andes hebben berijkt en deelt de kotszakjes uit. Want we gaan heel de Andes over en zullen dus een pas van 5000m halen.

De meeste mensen in de bus zijn Peruanen die in Buenos Aires wonen en werken en die jaren hebben gespaard om voor een paar weken terug naar Peru te gaan om familie op te zoeken.

De eerste dag is iedereen nog een beetje met zichezelf bezig maar er worden steeds meer gesprekjes aangeknoopt en iedereen is nieuwschierig waar we vandaan komen en wat we in de bus doen.

Op de tweede dag als als we al een stuk de Andes in zijn gereden in het noorden van Argentina zien we in de verte een zoutvlakte opdoemen. Als ik even later weer naar buiten kijk zitten we er middenop en voelt het echt een beetje als een toetje!

Niet veel later komen we aan bij de grens van Argentina en is het weer even in de rij staan voor de uitgangs stempel krijgen en we weer verder kunnen.  De komende paar uur rijden we echt door niemands land, het landschap zijn alleen maar kale bergen maar we zijn ook nog niet bij de grens met Chili dus zitten we ook echt een stukje in niemandsland.

Als we bij de grens van Chili aankomen, (toch nog een nachtje in chili) begint heel het spektakel van alle tassen uit de bus. Chili is ook erg streng in het meenemen van bepaalde goederen zoals groente, fruit en dierlijke producten,helaas voor ons want we hadden nog een wat groente en fruit bij ons voor de nodige vitamine, want echt langs de straat eten kan ik niet. Maar de rest zit nog dicht dus dat mogen we gelukig wel meenemen. Alles bij elkaar zijn we een uur of 1,5 bezig en dan kunnen we weer verder. Ondertussen is de zon al onder en beginnen we aan het eerste en laatste stukje Chili dat we in heel deze reis hebben gedaan. De woestijn van Chili. Als ik s'nachts wakker wordt dat nogal eens gebeurd helaas, kan ik toch wat zien van de uitgestrektheid ervan.

De volgende ochtend komen we aan bij de grens Chili Peru. We moeten nog even wachten totdat deze open gaat en dan kunnen we verder. Er staat nog een bus voor ons van dezelfde maatschappij maar die een dag eerder was vertokken maar via Mendoza en door de regen een hele dag vertraging hebben opgelopen. Toen ik dat hoorde was ik erg blij dat we een dag speling hadden.

Aan de Peruaanse kant gaan weer de tassen door de machines, maar dat wordt gedaan voor ons, dat is ook wel eens fijn. Jorinde wordt terug geroepen want er zitten 2 opladers in een tas en ze willen weten waar die van zijn. Maar alles is gelukkig goed. Als het 8u s'ochtends is moeten we allemaal gaan staan want de vlag wordt gehesen waar een paar minuten stilte op volgen.

Na nog een paar uur te hebben gereden komen we aan bij een complex waar we even heerlijk kunnen genieten van een welliswaar koude maar verfrissende douche. Als we buiten zitten te wachten voordat we verder gaan komen er verschillende mensen vooral de jongens even een praatje met ons maken en worden we regelmatig op de foto gezet, we moeten er nog een geld voor gaan vragen!

Als we weer onderweg zijn rijden we flink door en worden en weer wat films achter elkaar gedraaid, we worden wel goed bezig gehouden in de bus er staat meestal wel een film op of een van de leuke muziek dvd met folkmuziek van Peru.

Als we bijna bij Areguipa zijn stoppen we langs de weg want er is iets met de motor, maar dat gelukkig weer snel verholpen. We kunnen even naar de wc en je kan wat te eten kopen wat ik maar niet doenw ant om nou in de laatse dagen in Peru weer een parasiet op te lopen heb ik niet zoveel zin in!

Na het eten kruip ik weer lekker onder mijn slaapzak en val langzaam in slaap op de slingerende weg verder opweg naar Lima. Ik slaap vanacht redelijk en best vast. Elke nacht gaat het weer wat beter.Als het licht wordt zie ik de bekende weg die we ook in onze eerste busrit hebben afgelegd en zijn we eindelijk bijna bij Lima. Het is bijna zonde dat we er al zijn want als je zo lang in de bus zit zit je een beetje in een roes en ga je gewoon lekker mee in alles wat er om je heen gebeurd.

Maar dan komen we toch aan om om tien over half acht nadat we 67u in de bus hebben gezeten,op hetzelfde bus station waar we ongeveer 6 maanden geleden van vertrokken voor onze reis door Zuid-Amerika. Dus het rondje is nu echt helemaal rond we zijn weer waar we begonnen en 6 maanden verder.

Nu hebben we nog een nacht in Lima en 2 dagen waarin we hopelijk wat bij kunnen slapen voordat we aan de volgende maar laatset grote reis naar huis gaan beginnen.

2 reacties | Reageer

Laatste week in en rond Buenos!

De laatste week hebben we lekker in een appartementje in de wijk San Telmo gezeten met uitzicht op zee.

Wat is het toch heerlijk om gewoon in je pyama te kunnen ondbijten en lekker op een bank voor de tv te zitten! de raarste dingen ga je missen als je zolang op weg bent.

Heel veel hebben we niet gedaan in deze laatste week hier behalve shoppen dan!! Nog wat warme truien gekocht voor het weer in NL en heel wat souveniers en kadootjes voor de meeste mensen thuis!

We hebben wel nog een leuk uitstapje gamaakt naar een dorpje vlak naast Buenos dat Tigre heet. Wat Tigre zo trekt is dat het eigenlijk een delta is waar al het vervoer en het leven via het water gaat.

Met de trein waren we in 50min in Tigre waar we eerst lekker verkeerd zijn gelopen maar toch zijn gekomen waar we moesten zijn! Hier hebben we wat info ingewonnen en besloten om met de plaatselijke boot naar een stukje land in de  delta te gaan waar je goed een stukje kan lopen en lekker kan lunchen.

Even in de rij gewacht en toen was het de boot in met nog meer toeristen en plaatselijke bevolking. Na ongeveer een half uurtje te hebben gevaren zijn we bij de 3 bokas waar we eruit gaan.

We lopen een prachtig stuk langs de schatigste huisjes en watergeulen met hier en daar de prachtigste bloemen. De dag voordat we er waren stond he twater nog 1m hoger, dit was goed te zien aan de drassige grond en de pootafdrukken die overal in de modder stonden!

Na een tijd rond te hebben gelopen zijn we terug gegaan en hebben we een heerlijk lunch gegeten aan de oever van een van de grotere rivieren.

Zo konden we mooi al het verkeer volgen van houtboten de plaatselijk supermarkt op een boot kleine bootjes waar de mensen zelf mee langskomen en de toeristenboten die ook heel de dag aan en af varen.

Het was een schitterende dag vol natuur en avontuur van weer even het nieuwe in te gaan.

1 reactie | Reageer

Wanneer, kom ik terug naar huis?!?!?!

Vele van jullie weten het al maar wou er toch nog een laatste verhaal van maken nu ik nog hier in het zonnige Argentina zit.

Ik kom namelijk over een week al naar huis!! en zal op donderdag 26 februari om 21:50 weer op de koude Nederlandse bodem zijn en is er een einde gekomen aan mijn dan precies een halfjaar durende reis door Peru, Bolivia en Argentina, oke en een paar uurtjes door Chili ;)

Een paar weken geleden heb ik en wij besloten dat we eind februari wel naar huis wouden, waarom hier rond blijven hangen als het wel klaarvoor me is en ik veel meer zin hem om aan het volgende deel van mijn leven in Nederland te beginnen. Want ook hier staat er weer van alles te gebeuren!

In Corrientes belde Jorinde naar Iberia om de datum dat we terug willen door te geven. Krijgt ze van de man te horen dat de datum nog op 10jan stond en dat we zo dus ons ticket zijn verloren omdat we doodleuk niet waren ingestapt. En dat we maar een halfjaarticket hadden en geen jaar! Hier klopt natuurlijk niks van want we hebben een jaarticket en de afspraak met Iberia dat hun de datum voor ons zouden veranderen zodra dat kon. Want op het moment van boeken was die datum nog te ver weg. Jorinde heeft dit verteld en hij zou Amsterdam bellen om wat meer verhaal te krijgen en om te kijken of hun ook vonden dat we het ticket waren verloren. Die middag konden we heb terugbellen. 

Ondertussen snappen we er helemaal niks meer van en is er ergens iets verkeerd gegaan maar waar? We proberen de vrouw te bellen waarbij we de tickets hadden gekocht, maar krijgen haar helaas niet te pakken en besluiten dus maar een mail te sturen en het antwoord af te wachten.

Als we s´middags terugbellen zegt de man aan de tel dat Amsterdam verder ook niks voor ons kan doen en we ons ticket kwijt zijn.

De volgende dag heeft ze gelukkig al terug gemaild met een zinnetje, WAT, ik ga er meteen achteraan. Dus dat was wel fijn.

Weer twee dagen verder, we zitten inmiddels in Iquazu hebben we weer nieuws van haar dat Amsterdam niet meewerkt en ons niet zomaar op de vlucht toelaat en het advies om zo snel mogenlijk naar een kantoor te gaan om het daar live te proberen. Ze heeft al wel de datum van 24 februari voor ons geriserveerd.

De volgende dag gaan we lekker naar de watervallen en probeer ik alle problemen met het ticket van me af te zetten, dat niet heel gemakkelijk is want het is nu zo onzeker wanneer en of we naar huis kunnen wanneer we willen.

De laatste dag in Iquazu besluiten we dan maar naar Buenos Aires te gaan omdat daar het enigste kantoor van Iberia zit. We kopen ons eerste vliegticket en vliegen meteen de volgende dag. Als we aankomen gaan we naar een hostel eten even wat en gaan meteen met alle gelukdingetjes bij ons opweg naar het kantoor van Iberia.

Hier krijgen we precies hetzelfde verhaal te horen, maar door alle stress en frustratie aan onze kant vallen er een paar tranen bij en wordt ze wel wat milder. Ze kan niks anders doen dan het verhaal weer door te brieven naar Amsterdam en dan kunen we maandag terugkomen voor het antwoord. Nog 2 dagen in onzekerheid dus!!

We blijven nog ene paar dagen langer in het hostel en geen ondertussen lekker de stad in om lekker te shoppen, want het lijkt erop dat dit onze laatste tussenstop wordt voor Lima. Want als we niet op ons ticket terugmogen zullen we proberen om een ticket te kopen rond dezelfde datum.

We proberen nog regelmatig om de vrouw te pakken te krijgen maar dit blijft maar niet lukken. Daarom belsluit ik papa te bellen om het verhaal te doen en alles te laten lezen want het begint er steeds meer op te lijken dat we zelf een nieuwe ticket moeten gaan kopen, en de vraag is of we dat geld dan ooit terug zouden zien. 

Na het gesprek met papa heb ik wel meer vertrouwen in want we hebben de afspraken die gemaakt zijn goed op papier staan dus staan we sterk mochten we iets terug moeten vorderen.

En dan is het maandag. We begeven ons weer naar het Iberia kantoor en ik ga met wat zenuwen in mijn buik naar binnen. Als we aan de buurt zijn zoekt de man de goede gegevens op en zegt een paar keer oke! Ik kijk Jorinde vragend aan van bedoeld hij nu dat alles oke is??? en ja hoor evenlater krijgen we onze geprinte tickets voor onze neus met de datum 24 ferbruari.

Ik loop al met wat tranen in mijn ogen naar buiten en eenmaal uit zicht komt alles eruit, alles stress van de afgelopen week en alle blijdschap dat we gewoon naar huis kunnen!! ;) :)

Ik moet ook nog even zeggen dat de vrouw erg haar best voor ons heeft gedaan het weekend en dat dat waarschijnlijk ook heeft bijgedragen dat we onze tickets terug hebben gekregen, en papa die contact met haar heeft gezocht!!  allemaal bedankt!!

We hebben een appartementje gehuurd in Buenos Aires om even lekker helemaal uit te rusten zodat we rustig opweg kunnen naar huis!!

Tot over een week en een dag, heb zin om iedreen weer te  zien!!

8 reacties | Reageer

Iquazu, De Watervallen!!!

Na een rilexe busrit waarin ik nog lekker door heb liggen slapen komen we aan in het kleine stadje Iquazu. We stallen de tassen en gaan eerst wat eten voordat we opzoek gaan naar een hostel. We vinden een leuk hostel met erg ruime en mooie kamer en met een klein zwembadje, dat erg gewenst is want er hangt een warm en vochtig tropisch klimaat hier.

We pakken de tassen uit en nemen meteen een verfrissende duik voordat we ons erop gaan zetten om te bekijken hoe en wat je de watervallen kan bekijken. Het blijkt dat je gewoon alles zelf kan, dat we erg fijn vinden. Er rijden heel de dag door bussen aan en af dus we kunnen gaan wanneer we willen.

De volgendeochtend smeer ik me dik in met zonnebrand en dan gaan we op weg. De bus zit volgelaade met touristen en daar aangekomen is het een kaartje kopen en dan lopen we door naar het treintje waarmee je verder het park in kan komen.

Als eerst gaan we naar de Duivelmond, na een wandeling van 1100m over een brug over verschillende takken van de rivier die zich later allemaal als watervallen naar beneden gaan storten horen we steeds harder hoe het water zich naar beneden gaat storten en worden de wolken met nevels ook al zichtbaar. Na nog een paarhonderd meter zien we een groot gat ondstaan waar zich een deel van het meer zich naar beneden stort.

We gaan bij de reling staan en kijken verwonderd naar het schouwspel dat zich voor ons afspeeld en maar door en doorgaat. Na een tijdje zijn we zijknat van de nevel, of zeg maar gerust een douch van het water dat zich door de kracht en de wind weer omhoog laat brengen en ons zo wat verfrissing geeft, dat erg welkom is!

Na hier een tijd te hebben gestaan en de foto´s te hebben genomen lopen we terug en stappen we halverwegen uit het treintje om de andere routes te gaan lopen.

We lopen nog de upper tralle en de low tralle, de namen zeggen het al een route boven langs de watervallen waar we schitterende uitzichten hadden over hoe het water zich naar benden stort. En een pad wat lager waar je meer grote overzichten had over alle watervallen naast elkaar.

Echt elke meter was weer anders en leverde dus ook weer mooiere foto´s heb heel wat staan knippen! Na zo heel wat uurtje te hebben rondgelopen in de hitte en deels in de zon zijn we allebei voldaan en gaan we op huis aan.

Het was schitterend en weer een natuurwonder dat we hebben mogen aanshouwen!!

1 reactie | Reageer

Salta en Corrientes, weer terug in Argentina

Daar komen we dan aan na 26u gereisd te hebben in een niet al te schoon hostel, maar we zijn zo moe dat we even een douche pakken en om 11u nog naar buiten lopen opzoek naar wat te eten. Maar ja we zijn inmiddels in Argentina dus dat is gelukkig geen probleem ze eten hier allemaal pas vanaf 10u.

Na wat gegeten te hebben op ze zeggen de charmantse plaza van het noorden val ik allebei als een blok in slaap om vervolgens de volgende ochtend met een zere nek wakker te worden. We pakken weer onze tassen stallen ze in het hostel en gaan te voet door de stad op zoek naar een beter hostel. Na een stuk gelopen te hebben komen we bij een roos huis aan dat een leuk hostel aan huis blijkt te zijn bij een gezin. We besluiten om hier te blijven en lopen terug om onze tassen te halen!

De rest van de middag lopen we door de stad om ons wat meer te orienteren en zitten we veel op de plaza gewoon heerlijk de gang van het dagenlijkse leven te bestuderen in Salta.

Het is een heerlijke stad met op het oog goed geklede mensen maar als je wat beter kijkt valt dat toch wel wat tegen. Het is weer lekker warm, wat ik toch iets beter kan warderen na een paar dagen weer in de kou en de regen te hebben gezeten. s´Avonds eten we lekker op een van de talijke terassen, met een flesje witte wijn, heerlijk vollop genieten is het hier.

We bezoeken een prachtig museum over 3 Inca kinderen die ze op de vulkaan in de buurt hebben gevonden. Ze waren onderdeel van een offer. De rest van de spullen zijn ook nog allemaal intakt samen met de lijkjes, echt alles is nog heel een beetje droog maar ze zouden zo op kunnen staan echt zo bizar.

We gaan weer lekker omhoog met de kabelbaan waar ons een schitterend uitzicht over de stad staat te wachten en een koele en mooi aangelgde paden met veel watervallen een heerlijke plek om even rond te lopen en wat te zitten, was wel even wat anders dan de kale berg in Cochabamba!

Verder is het winkelen geblazen vooral voor Jorinde, heeft al lang niks nieuws kunnen kopen, en gaan we 2 keer naar de film en belanden we 1 keer in een poppentheater, echt zo leuk en grappig en mooi gemaakt hebben heerlijk mee zitten lachen met de kinderen.

Uiteindelijk zijn we een dag of 5 in Salta gebleven tot we vonden dat we het hier wel weer gezien hadden en verder zijn gegaan naar Corrientes.

Dus gaan we weer veder met een nachtbus naar het niet touristische stadje Corrientes. We hobbelen weer lekker verder over de weg tot we s´ochtends om 7u aankomen, zodra we uit de bus stappen krijgen ik een klap in mijn  gezicht van de hitte die er nu al hangt. We nemen een taxi naar een hotel dat vol blijkt te zijn en lopen 5 blokken verder naar het volgende.

Dit keer zitten we in een hotel want er blijken hier niet echt hostels te zitten, dit ook warschijnlijk omdat het niet zo bekend is bij de buitenlandse touristen. Is ook wel weer fijn en je wordt vaak anders aangesproken door de mensen omdat ze sneller denken dat je ook Argentijns bent.

De eerste dag is het zo heet dat het beste plekje is aan de brede rivier in de schaduw in de wind, echt veel meer is er niet te doen zo warm dat het is. Het is zondag en overal zitten gezinnen in de schaduw met hun mate beker in de hand en de termosfles naast hun, typisch Argentijns. Er is gelukkig een zwembad in het hostel dus hier koelen we ons een paar keer in af voordat we ons weer wagen tot iets te doen.

Vandaag is het weer wat beter het is bewolkt er staat een lekker windje en zo af en toe regend het wat, nu kan je teminste wat doen. We bezoeken een museum en lopen nog lekker wat rond door de stad.

Morgenvroeg vertrekken we om half 5 s´ochtens met de bus naar Puerto Iquazu en gaan we de watervallen bekijken.

Liefs

1 reactie | Reageer

De laatste busrit in Bolivia!

Op zondag avond om 9u staan we op de bus te wachten. De bus is mooi optijd alleen blijven we nog een half uur staan voordat we vertrekken. Bij het instappen werd ons al verteld dat de weg wel begaanbaar was maar heel voorzichtig!!!

We hebben pas een paarhonderd meter afgelegd als ik van links heel hard een witte auto op de kruising af zie rijden, een paar seconden later horen en voelen we de bus hard remmen ter gevolg een harde dreun! De auto is aan de zijkant tegen de bus aangereden. Als hij een stukje opzij rijdt kan ik goed zien dat de voorkant behoorlijk is toegetakeld en krijg dan ook van verschillende mensen een camera in mijn handen met de vraag of ik een foto wil maken, hierop reageerd de bestuurder niet al te sportief. Zo hebben we in de laatset busrit nog een botsing meegemaakt maar gelukkig kunnen we na een paar minuten onze reis naar Villazon de grens van Bolivia voortzetten!

Ik ben blijkbaar toch snel ingesukkeld want toen ik wakker werd was het 1u en stonden we stil en wer ons verzocht om allemaal uit te stappen. Voor ons stond al een bus stil en waren alle mensen bezig om de weg te verharde met de takken van de omringende struiken. Stonden we daar in de middel of nowere in de motregen om 1u s´nachts. Toen de weg genoeg verstevigd was en de bus weer grip kreeg mochten we erin.

Ik was al in de bus gaan zitten terwijl Jorinde nog buiten stond toen de bus weer ging rijden en begon met het passeren van een vrachtwagen, wat helaas niet helemaal goed ging, we raakte een stukje van de weg. Er gingen allemaal nare gedachten door me heen maar toen ik naar buiten keek zag ik een grote zandwand dus als we helemaal uitglipte en weggleden dan was dat in ieder geval niet ver. Een paar mannen stonden weer buiten droog zand voor de wielen te gooien en zo kwamen we na 2 mogingen weer op de weg en kon de rest ook instappen en onze weg vervolgen over de glibberige modderweg.

Het duurde niet heel lang of de bus begon zijn grip op de weg weer te verliezen, De mannen stapte weer uit en zo zijn we zo´n 3 keer vooruit gekomen door droog zand op de weg te strooien totdat we echt omhoog moesten en we echt niet meer verder kwamen. De mannen stapte weer uit en verdwenen in de verte. Zo´n 1,5u later kwamen ze weer terug en vertelde ze ons dat we weer uit moesten stappen. Dat vond ik helemaal niet erg want we zaten ook nog eens in de krapste bus ooit dus had wat last van mijn knieen. Stonden we daar buiten in de regen om 3u s´nachts en moesten we een stuk lopen ,over de modderige weg glibberde we voort met de bus achter ons aan tot we droger zand berijkte.

We mochten weer instappen een beetje nat van de regen en met modderige schoenen. Ik was snel weer in slaap gevallen en zo hobbelde we door, voelde me af en toe net een yelli pudding ;). Ben nog wel een paar keer wakker geweest maar we hobbelde rustig voort, werd pas echt wakker rond 7u. Weer helemaal in een nieuw landschap. Om 8u stopte we in Tupiza en konden we er weer even uit en naar de wc, waarna iedereen vol overgaven zijn schoenen probeerde uit te stampen tewrijl de vrouwen de stoep maar schoon bleven vegen!

Rond 9u vervolgde we onze weg naar Villazon waar we rond 11u aankwamen maar 5u later dan gepland. Hier hijsen we onze rugzakken op de rug en lopen de resterende 5 blokken naar de grens met Argentina en hebben we het gelukkig allemaal zonder kleerscheuren gehaald en met weer een ervaring rijker in het altijd verassende Bolivia wat we nu helaas gaan verlaten.

Bij de grens aangekomen hoeven we niet al te lang te wachten op de uitgans stempel, bij mij keken ze gelukkig niet raar op maar bij Jorinde snapte ze het toch niet helemaal maar gelukkig was er een inteligente vrouw die het even duidelijk aan de betreffende beamte uitlegde. Zo kunnen we met de uitganstempel in de paspoorten in de rij gaan staan om Argentina in te gaan. Ook hier vlot het vrij vlot. We hebben allbei een stempel te pakken voor 90 dagen en Jorinde ook al twee complimenten over haar ogen, zo weet je wel meteen wat voor land we ingaan haha. Nu nog in de rij voor de tassen controle maar ook dit is niks vergeleken mijn andere ervaring bij de grens. Alles bij elkaar zijn we maar 1,5u kwijt met de grens periekelen.

Aan de andere kant nemen we een taxi die gelukkig nog Bolivianos aanneemt en zetten we onze reis voort naar het busstation. We zijn de taxi nog niet uit of we hebben van 5 verschillende mannen alle mogenlijke bestemmingen gehoord waar we heen kunnen. Ik besluit om naar Flecha te gaan want die kende ik al en we kopen 2 tickets voor de bus van half 3. Buiten gaan we nog even lekker op de tassen zitten en een broodje eten tewrijl we ondertussen in de lonely kijken waar we willen gaan slapen in Salta. Als ik op mijn horloge kijk spring ik ineens op met shit, we hebben hier 1u tijdverschil, waarop we snel de tassen opgooien en naar de bus rennen die we zo nog net optijd halen, en ons nestelen in de heerlijkde bus en zo samen onze eerste busrit Agentina in maken.

7 reacties | Reageer

Uyuni, de zoutvlaktes

Na een rit van maar 6u komen we aan in Uyuni. We hebben een leuk hostel waar ze de lekkerste pizza maken, hebben wij even geluk! Iedereen vind het ook een saai en dood statje maar wij kunnen er wel van genieten en gaan lekker op een bankje in de zon zitten breien!

We pakken onze tassen weer uit en dan gaan we eten en vroeg naar bed toch slopens zo n reisdag altijd. De volgende dag zoeken we uit hoe we hier weer weg kunnen komen en lopen naar het treinstation en de plek waar de bussen gaan. In eerste instantie waren we van plan om met de trein te gaan maar die gaat pas dinsdag en echt op onmogenlijke tijden dus besluiten we met de bus te gaan zodat we eerder weg kunnen. De middag gebruiken we om een tour te zoeken die we willen. Door de regen gaat helaas de twee daagse tour niet uit dus kiezen we voor de 1 daagse, die we morgen gaan doen.

Verder doen we het heel rustig aan want de hoogte heeft nog zo zijn inpakt en ben blij als we weer lager zitten en er weer gewoon geademd kan worden en geslapen.Maar goed de volgende dag is het dan zover en gaan we de zoutvlaktes bekijken.

We staan betijds op en zijn om 10;30 bij de tour office, hier is het natuurlijk nog even wachten, uiteindelijk blijkt dat geen auto beschikbaar is voor ons.Na heel wat rondgebel zitten we uiteindelijk toch in een auto en zijn we opweg naar de eerste stop het treinen cementario. Dit was wel leuk om te zien in het echt, je kent het wel van films enzo was erg leuk en mooi, echt gewoon een grote roesthoop erg grappig.

Hierna rijden we door naar een dorpje dat leeft van het zout en de inmiddels opgekomen tourisme eromheen. Veel huisjes waren er gebouwd van zoutstenen en koraal erg mooi om te zien.

Na nog een stukje te hebben gereden komen we aan op de zoutvlates. Er liggen overal hoopjes zout in plassen water, helaas zijn ze niet aan het werk, denk vanwege het weer, het is te nat. Maar kan hier mooi wel mijn eerste foto s schieten. Van hieruit rijden we in een keer door in ongeveer 2u naar het eiland Incahuasi ( het huis van de inka) dit is het eiland met de gigantische cactusen.

In de 2u hiernaatoe hebben we echt de ongeloofigste beelden gezien. We hebben ook ongeveer de helft van de tocht door het water gereden, waar je alles in verspiegeld zag echt ongelooflijk.

Bij het eiland kregen we een lekker lunch waarna we het eiland op zijn gelopen en zo nog meer schitterende uitzichten hebben over de zoutvlakte en de gigantische cactusen kunnen bekijken.

We doen ook nog een poging voor het maken van sommige funny pictures maar dat is niet echt heel goed gelukt vanwege de zon die in de camera scheen, maar verder wel prachitge foto s van de omgeving gemaakt. Je moet er echt zelf zijn geweest als je wil begrijpen wat we gezien hebben!!!!!

Na hier dus zo nog een tijd rond te hebben gelopen rijden we terug, hier stoppen we nog een keer in het water waar het echt waanzinnig is, gewoon een spiegel waar je alles dubbel in ziet en de horizon bijna niet dat was echt te vet. We stoppen ook nog bij een zoutmuseum waar dus alles van zout is gemaakt en meteen ook dienst doet als hostel erg grappig, heb hier nog een paar mooie foto s van de zonsondergang gemaakt waar je dus 4 zonnen op ziet echt heel mooi.

Verdere op de terugweg zagen we echt de donkerste luchten hangen boven de bergen en op een gegeven momet kwamen daar 3 regenbogen uit die elkaar kruiste en dan weer niet en echt heel fel waren. Op een gegeven moment waren ze zelfs heel tegen een gietzwarte achtergrond met ertussen een Vicuña echt schitterend.

Een prachtige afsluiting van een prachtige dag om nooit te vergeten, bekijk vooral heel goed en aandachtig de foto s!!!

Vanavond verrekken we uit Bolivia en gaan we verder met het ondekken van Argentinie

4 reacties | Reageer

Volgende pagina »